De Volendamse cafébrand (part 2)

Waarom weten we niet wie dat pakje sterretjes heeft aangestoken, om deze daarna in de lucht te houden? Volgens de Volkskrant zou deze jongen mogelijk zelf zijn omgekomen in de brand.  

Tom Keizer (slachtoffer met lichte verwondingen) is de zoon van Thom Keizer (voorzitter belangenvereniging Cafébrand).


Commissie onderzoek cafébrand Volendam

Onderstaande citaat komt uit het commissierapport:

Bij de spiltrap heeft een groepje jongeren nog een plaatsje kunnen vinden. Ze hebben pakjes sterretjes bij zich, die ze uitdelen. Ook leggen ze een paar pakjes op de bar. Om de sfeer te verhogen dimt een van de barmedewerkers het licht. Daardoor komen de sterretjes beter tot hun recht. Half een. Een jongen neemt een pakje sterretjes en steekt de verpakking aan. [wie zijn dit???] Een steekvlam is het gevolg. Hij schrikt en houdt het pakje omhoog, waardoor de kerstversiering in brand vliegt.  [niet logisch, op de grond gooien van iets wat brand, is een meer natuurlijke reactie]  Grote paniek. In een mum van tijd boort het vuur zich door de droge takken heen. Brandende takken vallen naar beneden, die men probeert uit te trappen. Kleding vliegt in brand. Men gooit met water. Een barmedewerker blust de kleding van de diskjockey met een poederblusser. Eerst was er geschreeuw: ‘We gaan dood.’ Toen stilte.

Ik zat in een hoekie en ben over een stapel mensen heen gekropen en op de bar beland, zo hoog was die stapel. Ik dacht het houdt op, ik blijf hier wel op mijn knieën zitten en val wel dood neer. Ik dacht dat ik niet gewond was. Toen werden de ramen ingeslagen en kwam er snel lucht binnen. Ik dorst niet terug te gaan, want er lagen allemaal mensen en dat zag er allemaal erg vies uit. Ik had alleen het raam voor ogen. Ik dacht nog, waar komt dat licht nou vandaan? Niemand was in paniek, meer versuft. Bij de trap lagen zoveel mensen, daar kon je niet meer doorheen komen. Je kon niet verder en ik ben teruggegaan en weer rustig in mijn hoekie gaan zitten. Daar kreeg ik wat lucht. Misschien was het omdat ik dronken was. Ik voelde mijn oren smelten en heb mijn shirtje omhoog getrokken. Je kon niet zwaar ademen want je neus verbrandde van binnen. Er vielen brandende takken naar beneden. Toen ik uit de Hemel ging, was bijna iedereen weg. Alleen in die ene hoek, daar lagen zoveel mensen, daar durfde ik niet te kijken. (Tom Keizer)

Heel snel loopt de hitte in ’t Hemeltje op tot zo’n 500 graden. De isolatie van de snoeren van de kerstverlichting verbrandt, waardoor er kortsluiting ontstaat. Het wordt donker. Als er al nog noodverlichting brandt, is die niet meer te zien vanwege de dichte rook. Binnen hooguit drie minuten is de brand uit zichzelf gedoofd. [ook een raar verloop van een brand]  


Het rare is, dat er van buitenaf niets van de brand te zien was. En de bezoekers zijn massaal flauw gevallen, dus die hebben ook veel niet meegemaakt.

NRC: Dossier Brand Volendam

In een flits staat het cafe in lichterlaaie. Het plafond in de vorm van brandende kersttakken daalt als één grote brandende plak neer op een gillende groep van ongeveer driehonderd Volendamse jongeren die op de derde etage zoenend en dansend bezig zijn elkaar een heel gelukkig Nieuwjaar te wensen.

En dan is het donker. De stroom in het pand waar nog twee kroegen in zijn gevestigd, valt uit. Mensen rennen naar de trap en de nooduitgang. Ze zijn bedekt door vlammende decoraties die zich door de feestelijke kunststofkleding heen in de huid brandt. Jongeren struikelen en klimmen over elkaar heen. Met barkrukken worden ramen ingeslagen, feestgangers proberen het gietijzeren hekwerk voor de vensters opzij te buigen of wringen zich zelfs via het dakraampje naar buiten. In de haven van Volendam rennen brandende en haarloze jongeren schreeuwend rond. Op de dijk sterft even later de eerste jongen.

Het horecapand waar het onheil zich afspeelde, oogt bijna ongehavend. De ruiten zijn eruit maar de buitenkant staat nog strak in de donkergroene verf. Alleen de aanwezigheid van ME’ers die vanuit het ernaast gelegen eetcafé Kakatoe een oogje in het zeil houden, wijst erop dat zich hier zich zojuist iets ongebruikelijks heeft afgespeeld. 

,,Ook vannacht konden we van buitenaf geen brand zien”, vertelt J. Bont die een paar huizen verderop woont en nu zijn poedeltje uitlaat. Hij was direkt ter plekke en zag vreselijke taferelen. Ouders die wanhopig op zoek waren naar hun kinderen. En ook hij heeft het over de brandweerwagens, ziekenauto’s en politievoertuigen die elkaar hopeloos in de weg zaten op de smalle dijk naar het centrum. Pas toen betonnen paaltjes uit het wegdek waren verwijderd, was er een extra doorgang voor de hulptroepen. ,,Bij mijn overbuurman lag tot na vier uur vannacht een gewonde in de badkuip omdat hij niet eerder kon worden afgevoerd”, zegt Bont. 

 

slachtoffers volendam


 

Ik snap nog steeds niet goed het verloop van de brand. Is behalve de kerstversiering nog meer in de fik gevlogen? De brand duurde slechts 3 minuten, dus kennelijk niet. En hoe droog moeten die takken geweest zijn, zodat deze spontaan compleet in de fik vliegen? Op de foto zien de dennentakken er nog steeds groen uit.

This entry was posted in Media, Vuurwerkramp. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s