“Ik deed vele verzoeken om dossiers in te zien, maar mocht dat pas? Wanneer? Na de zitting!”

  1. Op basis van de Wet Bescherming Persoonsgegevens (WBP) heeft eenieder altijd recht op inzage in de dossiers die over hem/haar worden aangelegd. De politie en GGD zijn verplicht te reageren op verzoeken van burgers naar hun dossier. Afgelopen half jaar deed ik zowel bij de Politie als GGD diverse verzoeken tot inzage, maar kreeg geen reacties, tot (jawel) enkele dagen na de BOPZ-zitting van 22 maart 2017. Mosterd na maaltijd. Bewust. En dan allebei tegelijk eenzelfde brief nadien sturen. Afgestemd, vermoed ik dan.
  2. Als iemand strafrechtelijk vervolgd wordt (dat gebeurde me enkele maanden daarvoor in januari 2017), heeft deze recht op alle informatie waarnaar verwezen wordt in het proces-verbaal van de aanklacht. Ook destijds werden mijn verzoeken genegeerd, ook verzoeken tot inzage in de meest basale dossiers. Desondanks schreef ik een verweer, waar ik me niet voor hoef te schamen. Ik had namelijk niets verkeerds gedaan. Het waren leugens. Enkele dagen voor de regiezitting trok het OM zich vervolgens terug en zegde de regiezitting af. Dat is niet zo raar, want de aanklacht was gebaseerd op de leugenachtige aangifte van een gemeenteraadslid van Amsterdam (lees: gemeente Amsterdam).
  3. Enkele weken later volgde een BOPZ-verzoek bij de rechter. Het OM wilde mij gedwongen laten opsluiten in de GGZ met een verzoek via de rechter, op basis van een geheel verzonnen dossier bij de GGD (lees: gemeente Amsterdam). Ik ken geeneens mensen die bij de GGD werken! En ik heb geen psychische problemen! Opnieuw werd mij de vereiste inzage in de dossiers geweigerd, hoewel deze cruciaal zijn voor het verweer. Ik moet immers kunnen zien op basis van welke leugens zij mij als “geestelijk gestoord” wegzetten en welke verzinsels er in het politiedossier staan, op basis waarvan men “gevaar” zou vermoeden. Hoe anders kan je je verweren tegen de leugens?

Ondanks alle wetgeving kreeg ik geen inzage in de dossiers. Eerlijk proces? Recht op verdediging? Equality of Arms? Artseneed? Alsof ze er nooit van gehoord hebben. 

DSCN3984Op 22 maart 2017 was de BOPZ-zitting bij de Rechtbank Amsterdam, over de al dan niet gedwongen opname in de GGZ-kliniek van hun keuze. Ik verdedigde mijzelf.

Op 24 maart 2017 oordeelde de rechter dat er geen bewijs was van een geestelijke stoornis. Dezelfde dag stuurt de GGD me een brief om me uit te nodigen om het “cliëntendossier” in te zien. Twee dagen later een vergelijkbare brief van de politie. Besef, ik had zelf nog geen uitslag (oordeel) van de Rechtbank Amsterdam ontvangen. Zij wel! En ze wisten niet hoe snel ze me moesten uitnodigen.

Ik zou toch hartstikke van lotje getikt zijn, als ik inga op een dergelijk verzoek? Ik ben immers geen cliënt van de GGD. Zij hebben al die tijd achter me aangezeten, wetende dat ik geen stoornis heb en niet gewelddadig ben. Dat soort mensen zoek je als burger alleen op, als je echt geen keus hebt. Gelukkig heb ik nu een keus: nee! Wat zullen ze nu doen om het leugenachtige dossier verder uit te breiden?

In de uitspraak van de rechter staan zoveel “statements” die van geen meter kloppen. Het is duidelijk dat ze onder een hoedje spelen. Wie wijst rechters toe aan cases op de Rechtbank Amsterdam? Daar gaat iets overduidelijk mis.

GGD 24 maart 2017 CCI18042017

GGD 20170324 CCI18042017_0001


 

ps. De door Oortwijn ontslagen (!) advocaat krijgt wél alle correspondentie van de Rechtbank toegezonden, terwijl Oortwijn geen reacties krijgt op verzoeken. Ook bij de Rechtbank Amsterdam weten ze kennelijk niet, dat de betrokkene/verdachte de partij is die toegang moet hebben tot alle gegevens. Je kan een (ontslagen!) onbekende advocaat toch niet Oortwijn’s privégegevens sturen en deze gegevens niet aan de betrokkene zelf zenden? (Sv art 50, 51, EVRM artikel 6 etc.).

pps. Nederland is zover afgezakt, dat een “client” geen inzage krijgt in de eigen “patiëntengegevens” (ik ben nota bene niet eens patiënt), wanneer er een (frauduleuze) gedwongen GGZ-opname boven het hoofd hangt. Maar ziektekostenverzekeraars hebben via de Tweede Kamer geregeld, dat zij wél inzage krijgen in patiëntengegevens, als zij een vermoeden (flinterdun criterium!) hebben van fraude. Als Oortwijn inzage wil, kan zij dat dan beter regelen via de ziektekostenverzekeraar??? Knettergek!   

This entry was posted in Amsterdam, GGZ, Justitie, Politie, Politiek, regio Amsterdam and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to “Ik deed vele verzoeken om dossiers in te zien, maar mocht dat pas? Wanneer? Na de zitting!”

  1. Andre A says:

    Maud, pas op. Nergens in de brief staat dat het een “patientendossier” is. Ze hebben het telkens over “uw dossier” consequent. Dat wekt bij mij argwaan. Want welke dossier zeggen ze zelf dat het is? Een patiëntendossier? Jij bent daar geen patient en gaat dat ook niet zijn. Als je “hun dossier over jou” hebt ingezien, kan je zonder het te vermoeden ineens getekend hebben dat je een “patientendossier” daar hebt en dus dat je hun patiënt bent. Van hun. Patiënt. Als ze weer achter je aankomen, moet je het wel doen. Nu is het belachelijk. Niet doen!

  2. Andre A says:

    Stelletjes Geitebreijers uit de Film van Ome Willem.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s