Mirjam Möller: De geschiedenis van het Vaanplein, waar men haar lichaam vond

Op 6 mei 1997 werd het lichaam van Mirjam Möller gevonden vlakbij het Vaanplein, in Rotterdam. Ze was met meer dan zeventig (!) messteken om het leven gebracht en daarna daar gedumpt. Wat weten we van het Vaanplein, behalve dan dat er daar nóg een lichaam werd gevonden? 

Mirjam’s lichaam werd gevonden (twee foto’s hierboven, zie rode cirkel), ten (Noord) Oosten van het Vaanplein, aan de Noordzijde langs de Maeterlinckweg (tussen de afslag Kinderboerderij “De Kooi” in het Bijenpark en de afslag van het Volkstuinencomplex Lombardijen). In die tijd ging er nog een spoorlijn langs, waar nu het Havenspoorpad is.

Het Vaanplein is het kruispunt onder Rotterdam, waar de A29 (richting Zierikzee/Antwerpen) overgaat in de S126/Vaanweg (Rotterdam Centrum). De A29 kruist hier met de A15. De A15 loopt van de Rotterdamse haven (ongeveer 6km ten Zuiden van de Keileweg) naar Arnhem (Bemmel, ongeveer 6km onder Arnhem). Aan de noordzijde van het verkeersplein Vaanplein, loopt de Havenspoorlijn. De A29 loopt van het Vaanplein tot het Hellegatsplein bij het Haringvliet.

Het bizarre is, dat Mirjam Möller tot voor kort woonde vlakbij dit Vaanplein. Ze werkte aan de Keileweg, 6 km ten Noorden van de A15 richting de Maasvlakte. Ze kwam oorspronkelijk uit de regio Arnhem, waar de A15 uitkomt in het Oosten van het land. Als we de S126 volgen Noordwaarts dwars door Rotterdam (S103, S122, S112, S113, A13), dan kom je uit bij Knooppunt Kleinpolderplein (waar ze in de opvang zat in 1997, om af te kicken).

Het v220px-knooppunt_windmolenwiek-vroeger-het-vaanpleinerkeersplein Vaanplein (sinds 1977) is in de tijd enkele malen aangepast. Oorspronkelijk (1977) is het Verkeerspunt aangelegd als een windmolenknooppunt (zie blauwe figuur rechts en foto onder uit 1997). Het lijkt op een hakenkruis. In 1997 was het nog steeds een windmolenknooppunt, maar vanaf dat moment hebben werkzaamheden plaatsgevonden in verband met de de Betuwelijn. In die tijd legde NS de Havenspoorlijn Rotterdam aan en tegelijkertijd werd het Vaanplein aangepast. Nu is het Vaanplein een gemixt design van verschillende type (afslag en oprit) lussen.

Onderstaande foto is van 1997, het jaar van de moord. Er zijn wegwerkzaamheden te zien. De contouren van het windmolenknooppunt zijn nog volledig zichtbaar.

misvormknooppunt-266px-vaanplein-in-1997

Ik ben bang dat de daders een symbolische waarde hebben gezien in de locatie van de vindplaats van haar lichaam. De vindplaats van haar lichaam was bovendien gelegen: aan het spoor, bij een viaduct, kruispunt van wegen,  Kinderboerderij met manege, een Bouwspeeltuin voor kinderen, en het Bijenpark. En precies 3777 dagen na Mirjam Möller is er nóg een lichaam gevonden aan het Vaanplein. Mirjam Möller had meer dan zeventig messteken. De daders zijn nooit gepakt. Er is geen onderzoek gedaan door de politie.


dode-bij-crematorium-cropresize-1-jpg-maetelinckweg-groenvoorziening-sept-2007

Het bizarre is, de vondst van de dode man (2007) is exact 3.777 dagen ná de vondst van Mirjam Möller. Een nog meer bizar detail is, dat 3.777 dagen gelijk is aan 10 jaar, 4 maanden en 4 dagen. Zij werd 17 mei 1997 in Ede begraven.  

ps. Rijnmond.nl berichtte in 2007 opnieuw: “In de bosjes bij de Maeterlinckweg in Rotterdam-Zuid is zaterdagmiddag (8 september 2007) een dode gevonden. Het stoffelijk overschot lag in de bosjes, in de buurt van het crematorium en is ontdekt door medewerkers van de groenvoorziening. De politie gaat uit van een misdrijf. Het lichaam was gewikkeld in dekens. Gezien het postuur van het slachtoffer gaat het vermoedelijk om een man. De identiteit van het slachtoffer is nog niet bekend (Foto boven uit 2007, van Daniël Broekers).”    Dit lichaam van de man is gevonden op bijna dezelfde locatie als Mirjam Möller op dinsdag 6 mei in 1997. Op basis van bovenstaande foto concludeer ik, dat hij op het talud is gevonden, daar waar de “zebra vluchtstrook” begint (dus hakverwege da afrit).  Op de foto links ziet u links het crematorium. Op de foto rechts zie u rechts de snelweg. Het verkeer komt hier van de snelweg S126 afrijden. De strook groen is smal (5 m bij vindplaats). 

Het bizarre is, de vondst van de man is exact 3.777 dagen ná de vondst van Mirjam Möller. Een nog meer bizar detail is, dat 3.777 dagen gelijk is aan 10 jaar, 4 maanden en 4 dagen én het grafnummer van Mirjam Möller in Ede is 5445 (2×5=10 en 2×4). Zij werd op 17 mei 1997 begraven in Ede op de Algemene Begraafplaats (geen gemeentegraf).  De man is gevonden door medewerkers van de groenvoorziening (gemeente). Hij lag aan het talud van de snelweg, aan de andere zijde van de snelweg (S126, Vaanweg), ten Noorden van het Vaanplein, vlakbij de viaduct van de Maeterlinckerweg. Mirjam lag ten Oosten van de S126. De man ten Westen bij de afrit. dsci3443Omdat er aan de zijde van het crematorium (waar de man lag) geen paden of andere wegen zijn, moet deze man er haast wel gedumpt zijn door verkeer van de snelweg (of vanaf de afrit of vanaf de snelweg) óf door medewerkers van de groenvoorziening zelf óf vanuit het crematorium. Dat zijn de enige logische opties. Er komt geen ander verkeer.    Op 13 september 2007 bericht Rijnmond.nl: “De politie weet nog steeds niet wie de dode man is die hoveniers op 8 september in de bosjes langs de Vaanweg in Rotterdam aantroffen. Zijn lichaam lag gewikkeld in dekens. De politie sluit niet uit dat de man is omgekomen door een misdrijf. Dit moet blijken uit toxicologisch onderzoek dat de komende dagen wordt verricht, aldus een politiewoordvoerder donderdag.”  Hieruit rijst het vermoeden, dat er geen uitwendige wonden (meer) zichtbaar waren. Er wordt niets gezegd over hoe lang de man dood zou zijn (bij benadering). Dat laatste is ook vreemd, omdat een tijdsperiode helpt in het vinden van getuigen die mogelijk meer weten over bijvoorbefoto6eld de identiteit van de man. Er is natuurlijk sowieso sprake van een misdrijf, want het lichaam werd gevonden gewikkeld in dekens en op een plek waar geen verkeer komt, behalve de afrit van de snelweg. Het is vanwege de geluidsoverlast van verkeer en de beperkte beschutting geen locatie waar een zwerver zou slapen. Zelfs als dit een natuurlijke dood zou zijn, dan is dit een illegaal dumpen van een lichaam. Ik kan van dit tweede lichaam geen verdere berichtgeving vinden online.

pps. De Volkstuinen van Lombardijen zitten aan de Maeterlinckweg bij de vindplaats van het lichaam. Aan de andere zijde van de Maeterlinckweg liep destijds een spoorlijn. Het volkstuinencomplex ligt in het park het Bijenpark. Hier zit ook een Imkervereniging, Kinderboerderij De Kooi en Educatieve Tuinen van Scott. Naast het Volkstuinencomplex Lombardijen zit de Stichting Bouwtuin Maeterlinck. Het is een kinderbouwdorp (bouwspeeltuin). Kinderen kunnen hier met bouwafval hun eigen huis/hut bouwen. Ik ben bang dat de daders een symbolische waarde hebben gezien in de locatie van de vindplaats van haar lichaam. 

pps. Maurice Maeterlinck (MM) was een Belgische schrijver, die in 1911 de Nobelprijs voor de literatuur in ontvangst mocht nemen. Hij was geboren in Gent op 29 augustus 1862 en stierf in Nice op 6 mei 1949. Zijn sterfdatum is dezelfde dag als waarop Mirjam Möller (MM) gevonden is, maar 48 jaar later. Maurice Maeterlinck kreeg scholing van de Jezuïeten en werd op latere leeftijd in de adelstand geheven.    

ppps. Er zijn in 1997 rond de Walpurgisnacht drie moorden gepleegd op jonge vrouwen, die alle drie gevonden zijn vlakbij een spoorlijn en school. De moord op studente Anne de Ruyter de Wildt (5-5-1978) vond plaats in de nacht van woensdag 30 april op donderdag 1 mei 1997. Het naakte lichaam van De Ruyter de Wildt werd op 1 mei 1997 gevonden langs het spoor bij Station Noord in Groningen, gewurgd. Ze werd voor het laatst gezien, als ze vanuit het Centraal Station richting het Heereplein loopt. Haar route naar huis zou door de buurt van het Noorderstation gaan. Een dag daarna, werd prostitué Shirley Hereijgers (4-3-1978) gevonden. Ze is op 2 mei 1997 door leerlingen gevonden in de bosjes bij hun school aan de Zuiderkruislaan – ruwweg een kilometer van de plaats waar Anne de Ruijter de Wildt de dag ervoor werd gevonden. Gewurgd. Ze is dan enkele dagen daarvoor vermoord, waardoor de nacht van 30 april op 1 mei logisch is. De Zuiderkruislaan is gelegen aan het spoor. In alle drie de gevallen gaat het om een jonge vrouw, dood gevonden vlakbij een educatieve instelling en aan het spoor.  

This entry was posted in GGZ, Mirjam Moller, regio Den Haag, Spoor and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Mirjam Möller: De geschiedenis van het Vaanplein, waar men haar lichaam vond

  1. Marianne says:

    Mirjam Möller – Peter R. de Vries

    is Mirjam Margret Möller geboren op 18 oktober 1968 in Wageningen Een lief spontaan kind met een zacht karakter Een meisje dat moeilijk nee kon zeggen Op haar zestiende gaat het mis Haar eerste jeugdliefde loopt op de klippen ze stopt met school en gaat steeds meer softdrugs roken Er beginnen spullen uit de woning te verdwijnen Dan vindt haar moeder zilverpapier en blijkt dat haar dochter heroïne gebruikt Mirjam raakt volledig verslaafd en haar familie kan niet anders dan machteloos toekijken Op haar 18e zwerft Mirjam door Nederland en verdient ze als heroïneprostituee haar geld In 1988 lijkt het even de goede kant op te gaan met Mirjam Met hulp van haar moeder kickt ze af en daarna vertrekt ze naar het Griekse eiland Kreta Ze raakt er zwanger maar de relatie met de verwekker van haar kind is geen lang leven beschoren Mirjam keert terug naar Nederland en gaat in Ede wonen Ze schenkt het leven aan een dochtertje Mirjam is dan al lange tijd clean en lijkt haar leven weer op de rails te hebben Dan leert ze in 1992 een man kennen met een uitgebreid strafblad In december van dat jaar treedt ze met hem in het huwelijk Hun zoon wordt geboren Dan blijkt dat Mirjam weer is teruggevallen in haar oude gewoontes want de baby komt verslaafd ter wereld Hij moet in het ziekenhuis blijven om af te kicken Mirjam gaat weer tippelen om haar jonge gezin te onderhouden Ze kiest nu de levensgevaarlijke tippelzone aan de Keileweg in Rotterdam als haar werkterrein Laatste update zaterdag 17 oktober 2009 20 43 uur Dossier Mirjam Möller Lees verder 1 2

  2. Marianne says:

    Het mysterie van Miriam Möller / Peter R de Vries

    Deze maand [november 2002] precies zes jaar geleden rolde ik in eenbizar voorval, waarvan ik me vandaag de dag nog steeds afvraag wat daarvan precies de bedoeling was en wat er nu wel en wat er nu nietwaar was. Ik werd met die geschiedenis onlangs weer geconfronteerd, toen ik bij onze kantoorverhuizing in een kast met niet-actueel dossiermateriaal een proces-verbaal vond van de recherche in Veenendaal, waar ik in november 1996 aangifte van het hele verhaal had gedaan. Het begon ermee dat ik werd gebeld door ene B., een beroepscrimineel uit Veenendaal. Hij vroeg of ik direct naar hem toe wilde komen,omdat hij in een noodsituatie verkeerde en een onthullend verhaal te vertellen had. Toen ik met collega Erwin Otten bij zijn huis kwam,werden we door de gestreste B. ontvangen. De lampen in zijn woningwaren uit, hij had een pistool in zijn handen en liep als een getergdroofdier heen en weer. Bij ieder geluidje richtte hij zijn wapen op dedeur en hield een wijsvinger op zijn lippen om ons tot absolute stiltete manen. De sfeer was zo dreigend dat Erwin en ik overwogen op degrond, achter de divan, dekking te zoeken, want we verwachtten dater ieder moment een kogelsalvo door de ramen kon komen.Toen B. wat kalmeerde, vertelde hij ons dat hij die week bij een moordop een Belg betrokken was geraakt in een plaatselijke seksclub, die ei-gendom was van een notoire onderwereldfiguur. B. had de man nietzelf gedood, maar was wel ingeschakeld om hem in een rol tapijt opeen braakliggend terrein in de buurt te dumpen. De Belg was eenschuldeiser van de seksclubeigenaar en om van zijn gezeur af te zijn had men hem laten ‘hemelen’, zoals B. dat uitdrukte. Hij was nu echter bang dat de moordenaars hem ook zouden opruimen omdat hij teveel wist en daarom had hij mij erbij gehaald, zei hij. Hij wilde ons deplek wijzen waar het lijk lag. Na veel geharrewar kwam het een paar dagen later tot een nieuwe afspraak, in een café. B. had erop gestaandat we elkaar daar zouden ontmoeten. Een paar keer benadrukte hij –telefonisch – dat we bij binnenkomst moesten doen alsof we elkaargoed kenden. Ik vond dat zeer merkwaardig, maar besloot het alle-maal maar op me af te laten komen. Toen Erwin Otten en ik op hetafgesproken tijdstip arriveerden, parkeerde daar ook net een andere auto, waar een imposant figuur uitstapte: de seksclubeigenaar, de man die B. als moordenaar had genoemd… Hij keek ons met grote,verbaasde ogen aan. Dat kon natuurlijk geen toeval zijn en ik kreeg steeds meer het gevoel dat ik een pion in een of ander onderwereld-schaakspel was geworden. Het was duidelijk de bedoeling dat de man mij zou zien, waarschijnlijk om hem onder druk te zetten. Ik vroeg B., die al binnen zat, om opheldering, maar hij was nog zenuwachtiger dan anders. Een paar minuten later liepen we naar buiten en ik vroeg B. nogmaals wat dit allemaal te betekenen had. Hij werd kwaad en schreeuwde: ‘Jullie bekijken het maar… De man om wie het gaat zit binnen en hij heeft jullie nu gezien!’ Ik zei: ‘Ja, vind je het gek, dat heb je toch zelf zo geregisseerd!?’ B. werd nog bozer en liet ons daar staan. Het was een krankzinnig voorval, maar ik zat er wel mee inmijn maag. Was er echt iemand vermoord of was het een verzinsel?B. reageerde niet meer op telefoontjes en de seksclubeigenaar vertrok even later ook met onbekende bestemming. Erwin en ik bleven achteren wisten niet wat we van de kwestie moesten denken. Ik stapte daar-om maar naar de plaatselijke recherche. Zij konden misschien uitzoeken of er een Belg vermist was en of deze bekend was in de seksclub.Mijn verhaal werd door een rechercheur belangstellend uitgetikt en dat proces-verbaal vond ik dus een paar weken geleden terug. Van B.zelf heb ik nooit meer iets gehoord en dus vraag ik me nog altijd af wat er nu aan de hand was. Er is nooit gebleken dat er werkelijk een moord is gepleegd. Er is geen sprake van een vermiste Belg en er isook nooit een lijk in een rol tapijt gevonden. Maar wel een ander lijk…Op een andere plaats. Ruim een halfjaar later werd in Rotterdam inde bosjes langs de Maetelinckweg het lijk gevonden van de 28-jarige prostituee Miriam Möller. De drugsverslaafde vrouw was op een ongelooflijke manier met meer dan zeventig messteken (!) toegetakeld.Ik kreeg een schok toen ik hoorde wie Miriam precies was. Het was de vrouw van… B. Het stel leefde al gescheiden van elkaar en er is nooit een spoor gevonden dat B. ook maar iets met de dood van de moeder van zijn kind te maken had, maar gek blijft het allemaal wel. De moord op Miriam is nog steeds onopgelost en zodoende zit ik nog steeds met heel veel vraagtekens, B.!

    Naschrift: na publicatie van de column heeft B. alsnog contact met mij opgenomen en toen toegegeven dat het verhaal van het lijk in het tapijt een verzinsel was. Hij wilde met onze komst naar Veenendaal de seksclubeigenaar met wie hij in onmin verkeerde en voor wie hij bang was, onder druk zetten. Hij meende dat deze niets meer zou durven ondernemen als hij had gezien dat B. en ik elkaar ‘goed ken-den’. De moord op Miriam Möller is nog altijd onopgelost. De recherche gaat ervan uit dat zij om het leven is gebracht door een klant.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s