Op basis van DNA is nu een verdachte gepakt voor Miriam Sharon (1990)

miriamsharonIk weet het niet, met dat wondermiddel DNA.

Op 8 oktober 1990 is Miriam Sharon (36) dood (afgeslacht) aangetroffen in haar appartement aan de Regentesselaan in Den Haag. Zij was moeder van 2 kinderen (8 en 10 jaar) en leefde gescheiden van haar ex-vriend, kunstschilder Leo van der Kruk. In 1989 was de relatie met de schilder (vader van) verbroken. Eén van de twee kinderen woonde bij haar in het appartement (dochter 7 jaar). Haar zoontje woont bij de ex.  

Op 8 oktober 1990 bellen bovenburen in de Regentemiriam-sharon-krantsselaan 176 de politie. Ze hadden gegil gehoord rond 21.40h vanuit de benedenwoning van Sharon. Als zij naar beneden lopen, ontdekken ze het lichaam van Mimi Sharon en bellen de politie. Even later treft de politie (agent Peter van Leeuwen e.a.) de vrouw dood, vlak achter de voordeur van nummer 176 huis (beneden). Onder andere messteken in de hals.

Het vreemde was, het 7-jarige dochtertje lag slapend in bed in dezelfde (zeer kleine) benedenwoning. Als buren gegil horen, verwacht je dat het dochtertje ook wakker wordt. Tenzij, het “horen van gegil” een leugen was (want moorden in occulte kringen worden meestal gepleegd na drogering en dan gilt men niet).

In augustus 2016 is er (na 26 jaar) de 52-jarige Amsterdammer Daniël E. opgepakt voor de md9b0f2ad-608e-ad84-4371-f6443aa0e902-leidse-courant-9101990oord. Op basis van nieuwe analyses op oude sporen uit de woning. Ik ben verbaasd. De politie Amsterdam beschikt in 2016 over analysemethoden, waarover de Mossad jaren geleden niet al over beschikte? Je zou verwachten dat de Joodse gemeenschap er jaren geleden al bovenop zou zitten. Ook het motief van de 52-jarige verdachte is niet duidelijk. We weten niet welke DNA-sporen ze vonden of waarom DNA van verdachte bij politie bekend was.

Het krantenbericht rechts is het enige wat in de media stond destijds (Leidse Courant, 9 oktober 1990). Opvallend is, dat de kop direct op 9 oktober al spreekt van een “indringer”.

In 1990 is er amper media-aandacht geweest voor de zaak, wat vreemd is. Nu is er wel media-aandacht, omdat ze bewijs tegen een 52-jarige man willen rond krijgen. Maar de TV-uitzending zelf is vooral emo-TV. De emoties van de politieman die haar vindt, worden besproken, maar niet de feiten die getuigen aanknopingspunten bieden om het geheugen op te frissen. Verder wordt er continue gezegd dat de zaak moet worden opgelost, maar de feiten die daartoe kunnen bijdragen, blijven achterwege.

http://justitie.eenvandaag.nl/tv-items/69117/waarom_werd_miriam_sharon_26_jaar_geleden_vermoord_

Daarnaast is het opvallend, dat de dochter niet in beeld wil. Zij was notabene in de woning die avond. Wat heeft zij gezien, gemerkt, gehoord? Ze moet weten welke taal er gesproken werd? Dat is nuttige informatie. Ook vanuit het perspectief van de vermeende dader is dit belangrijk: de dochter heeft hem gezien. Waarom wel Miriam Sharon ombrengen, maar de dochter ongemoeid laten en een jas achterlaten?

Uit een opsporingsbericht van 1990 (een folder) blijkt, dat de dader een onbekende man zou zijn, die tegen het slachtoffer zou hebben gezegd namens “Avi” (goed gelezen ?) te komen. Deze heeft vermoedelijk de onbekende jas in de woning achtergelaten: zwarte leren jas, met gestreepte voering.

De bovenbuurvrouw (onherkenbaar met #19) is met twee anderen een kijkje gaan nemen beneden, vanwege het geschreeuw. Ze vonden Mimi liggend op de grond bij de voordeur, dood. Ze belden de politie en zijn de woning verder niet in geweest, volgens Opsporing Verzocht. De dochter (7) is al die tijd in bed blijven liggen. Overigens is kenmerkend aan deze woning op 176 (in tegenstelling tot alle andere woningen in het huizenblok), dat de voordeuren van de benedenwoning en bovenwoningen in samengevoegd tot 1 gezamenlijke (blauwe) voordeur.

http://opsporingverzocht.avrotros.nl/zaken/zaak/moord-op-miriam-sharon-36-aan-de-regentesselaan/

Er zijn geen braaksporen in de woning, zodat de dader vermoedelijk door Miriam Sharon is binnengelaten. Volgens de dochter, heeft haar moeder een onbekende man binnengelaten. De dochter van Miriam heeft deze man kort gezien, maar zij is daarna gaan slapen. Wel heeft ze nog geschreeuw gehoord in huis. Als de politie arriveert ligt de dochter in slaap in de woning. De dochter slaapt in een voorkamer, die slechts met schuifdeuren van de woonkamer gescheiden is (gehorig). Ik vind het geen sluitend verhaal, omdat je als kind heus weet wie er schreeeuwt als het zo gehorig is. Je kan je afsluiten voor de inhoud van een ruzie, maar je weet wie er tegen wie schreeuwt.

In 1990 was Miriam Sharon nog afgereisd naar Israël in verband met een conflict met haar ex van 10 jaar daarvoor. Deze woonde nog in het appartement, waar zij samen hadden gewoond. Er was een rechtszaak over de (late) boedelscheiding van hun relatie destijds (over het appartement). De vader van Sharon woonde destijds in Israël en zij sprak hem in 1990 nog, o.a. daarover.

De drie schilderijen zijn uit de hand van Leo van der Kruk, gezeteld aan de Spoorlaan in Den Haag. De thema’s van zijn schilderijen suggereren, dat Leo van der Kruk Vrijmetselaar is (paarden, alziend oog, levensboom, lopen over water). Er is dan ook een grote kans, dat Miriam Sharon (uit Israël) en meer mensen in haar omgeving óók die achtergrond hebben.


ps. Twee moorden uit 1990. Miriam Sharon (36 jaar, Den Haag, vermoord 8-10-1990) houdt van fotograferen, net als Eddy Moonen (35 jaar, Den Haag, vermoord 24-11-1990), voor wie fotografie een serieuze hobby was. Beide moorden uit 1990 in Den Haag kregen amper media-aandacht, hoewel het brute moorden waren. Eddy Moonen kreeg eindelijk media-aandacht in 2008, in het Zesde Zintuig. Miriam Sharon kreeg eindelijk media-aandacht in 2016, na een DNA-match. Beide moorden zijn nooit opgenomen in lijsten van “onopgeloste moorden” in Nederland. Beide hebben dezelfde leeftijd en beide zijn min of meer werkloos.   

pps. Op 8 oktober 1990 zijn er rellen op de Tempelberg in Israël, waarbij 17 Palestijnen om het leven komen.   

ppps. De gevelsteen op nummer 176 herinnert het echtpaar Kloos-Reyneke van Stuwe, dat hier woonde. Het waren beide letterkundigen. 

This entry was posted in Maatschappij, regio Den Haag and tagged , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Op basis van DNA is nu een verdachte gepakt voor Miriam Sharon (1990)

  1. FHGF says:

    Weet iemand of er een verband is tussen Sharon en Moonen?
    Waar woonde Moonen? Waar ging de dochter van Sharon naar school? Waar woonde Sharon hiervoor met haar vriend en kinderen? Zwemles? Fotografie cursus? De kans op overlap is er.

  2. Jimmy is Back says:

    AD: Rechters gewraakt in oude coldcase

    De rechters in de moordzaak Miriam Sharon zijn gisteren gewraakt. De advocaten van verdachte Daniel E. vinden de rechters vooringenomen. Die besloten dat de rechtszaak gewoon door kan gaan, ook al is een deel van het dossier zoek.

    Jorina Haspels 02-12-16, 06:44 Laatste update: 06:45
    2
    1
    0
    0 reacties
    Een keppeltje op, geheel in het zwart gekleed, stevig gebouwd en met een neus en lippen zoals een cartoonist een Jood zou tekenen. Dat is Daniel E., de man die verdacht wordt van de moord op Miriam Sharon in 1990. De geboren Israëlische werd neergestoken in haar appartement aan de Regentesselaan in Den Haag.

    Pas in augustus dit jaar werd de Israëliër opgepakt, na een dna-match. Niet eerder werd in Nederland in zo’n oude zaak een verdachte aangehouden. Gisteren stond E. voor het eerst voor de rechter. De zitting eindigde in wraking van de rechtbank.

    Voor het zover was werden enkele details bekendgemaakt over die fatale 8 oktober 1990, al blijft nog altijd duister wat het motief voor de moord is geweest. Het opvallendste is dat de destijds 7-jarige dochter van Sharon de mogelijke moordenaar van haar moeder zag, door een spleet in de deur die de kamer van de slaapkamer scheidde. Ik ben gestuurd’, hoorde ze hem zeggen, zo staat in een proces-verbaal van de politie.

    In die kamer zou ze later in slaap vallen. Ze werd pas wakker toen ze door een jonge agent uit huis werd gedragen.

    Ook blijkt de politie destijds een jas in huis te hebben gevonden, met daarin een label dat bij een bagagekluis in Brussel hoort. Toen de politie daar onderzoek deed, werd het Israëlische legitimatiebewijs van E. gevonden. Maar dit spoor liep toch dood, omdat er niet genoeg ander bewijs was.

    Pas nu bracht de vondst van dit legitimatiebewijs de politie een stap verder, omdat met de huidige technieken op basis van een bewaarde sigarettenpeuk een dna-profiel kan worden gemaakt. Aan Israël werd gevraagd of het profiel in hun databank voorkomt. Dat bleek het geval. En het was opnieuw E..

    Eerlijk
    Voor advocaat Pim Scholte tellen deze vondsten niet mee. Als een deel van het dossier zoek is, wordt E. een kans op een eerlijk proces ontnomen, vindt hij. Zo is de originele opname van het verhoor van Miriams dochtertje kwijt. ,,En dat geldt misschien ook voor ontlastend materiaal,” aldus advocaat Pim Scholte.

    Eerder op de middag wilde hij de zaak daarom al stilleggen. Toen dat niet lukte, werden de rechters gewraakt. De rechters redeneerden onder meer dat er genoeg dossier over is en dat betrokkenen van destijds in leven zijn om navraag te doen. Een speciale wrakingskamer oordeelt later of de rechters inderdaad vooringenomen zijn.

    Bron: AD.nl

  3. Jimmy is Back says:

    Een sigarretenpeuk is erg makkelijk om te plaatsen ergens. Het is ook erg dom om achter te laten in een asbak als je net een moord hebt gepleegd. Hetzelfde geldt voor een jas en een bagagekluisje, waar notabene een identiteitsbewijs aan verbonden is? Ik krijg daar een 911 gevoel bij. Wat zou de man daar te zoeken hebben?

    “Ik ben gestuurd” ? Dat zeg je buj de voordeur, voor iemand je binnenlaat. Je zegt het niet als je al binnen bent….. Tenzij je die persoon kent. Anders laat iemand je toch niet binnen?

  4. Geuz says:

    Motief ontbreekt.

    Zelfs al klopt dat DNA, zonder motief kan die sigarettenpeuk evengoed achtergebleven zijn bij een visite of wat dan ook.

    Vreemd verhaal weer.
    Wist ze te veel?
    Was ze iemand aan het chanteren?
    Waarom zou iemand een moeder van twee kinderen willen vermoorden?!

  5. Pingback: Eddy Moonen (35), Den Haag, 24 november 1990 | De Bovenkamer – Het kan ook anders

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s