Elsevier: “Politie volgt honderd solistische bedreigers” (in 2013)

apollo_8Bron: Elsevier 2013

Een politieteam van de Landelijke Eenheid houdt ongeveer honderd eenzame bedreigers in de gaten. Het gaat om zogenoemde ‘solistische dreigers’ die mogelijk tot geweld kunnen overgaan. Het Koninklijk Huis blijkt het voornaamste doelwit, maar ook landelijk bekende politici, ambtenaren en rechters zijn vaak mikpunt.

Lees de rest op Elsevier.


 

Beste lezers. Het team Dreigingsmanagement richt zich dus met name op het Koningshuis. Dat zijn volgens het onderzoeksrapport uit Tilburg de belangrijkste opdrachtgevers. Kennelijk kan het Koningshuis mensen aanwijzen, als mogelijk “ik heb daar toch een slecht gevoel bij”? En dan krijgt diegene het hele rataplan over zich heen?

Wat weten we verder van de aanpak “Potentieel Gewelddadige Eenling”?

  • …. Als strafrechtelijk vervolgen niet altijd mogelijk is (kortom: geen delict). 
  • …. Het is een grijs gebied: wettelijk is nog niet alles mogelijk wat we willen.
  • …. Er wordt ingegrepen, om het leven van de gezagsdragers comfortabel te houden.
  • …. Medici worden aangespoord zich niet langer aan hun beroepseed te houden.

Ik heb er al eerder over geschreven. U kunt ook een petitie vinden op dit blog. Vergeet de hype rond Karst Tates, of dat nu een hoax was of echt gebeurd is. De beeldvorming wordt gebruikt, om zomaar mensen keihard aan te pakken. En niet volgens normale juridische procedures. Het is een zeer sterk hellend vlak.

This entry was posted in Koningshuis, Maatschappij, Politie, Politiek. Bookmark the permalink.

3 Responses to Elsevier: “Politie volgt honderd solistische bedreigers” (in 2013)

  1. Jimmy is Back says:

    Zelfs na DNA-test (bewezen blauw bloed) klopt het niet.
    Die adel heeft geen echt blauw bloed. Het zegt alleen dat de familie rijk was 300 jaar geleden. Thats all. Overigens, die DNBA-test moet maar eens gedaan worden.

    Kan je daar geen reden voor bedenken Oortwijntje?

  2. kaska says:

    Met de nieuwe wet wil minister Schippers (Volksgezondheid) gedwongen behandeling van mensen met psychische problemen minder ingrijpend maken. Wat zijn de belangrijkste doelstellingen?

    Een sterkere rechtspositie voor mensen met een psychische stoornis die tegen hun wil zorg krijgen
    Het zo veel mogelijk voorkomen van dwang en het beperken van de duur van de dwang
    Zorg op maat voor de patiënt en aandacht voor maatschappelijke deelname
    Een hogere zorgkwaliteit door multidisciplinaire voorbereiding
    “Van een opsluitwet naar een behandelwet.” Bouwmeester (PvdA) is blij dat de wet de cliënt en zijn zorgbehoefte centraal stelt en niet de gedwongen opname. Die ambitie is goed, zegt ook Voortman (GroenLinks). Door eerder in te grijpen kan zwaardere zorg worden voorkomen, zegt Schippers. Zij wijst op de uiteenlopende mogelijkheden van de wet: van kortdurende ambulante behandeling tot gedwongen opname.

    Wanneer wordt gekozen voor verplichte zorg? Dat gebeurt als iemands gedrag als gevolg van zijn psychische stoornis leidt tot een aanzienlijk risico op ernstige schade voor hemzelf of voor een ander. Het gaat steeds om een balans tussen de plicht van de overheid om haar burgers bescherming en medische zorg te bieden en het recht van burgers op lichamelijke integriteit.

    “Wanhopige familieleden helpen en een passende vorm van zorg regelen.” Met deze woorden van burgemeester Crone van Leeuwarden onderstreept De Lange (VVD) zijn steun voor de nieuwe wet. Maar Klever (PVV) is minder positief. Zij hekelt vooral de afgenomen rechtsbescherming voor cliënten. Zo is de mogelijkheid van hoger beroep tegen een zorgmachtiging vervallen.

    OFFICIER VAN JUSTITIE

    Bij een verzoek om een zorgmachtiging heeft de officier van justitie een belangrijke rol. Van der Staaij (SGP) wil weten of het Openbaar Ministerie die rol wel aankan. Leijten (SP) kiest liever voor een multidisciplinaire commissie.

    De officier van justitie kan de gevaarzetting goed beoordelen, de geneesheer-directeur de zorginhoud. Staatssecretaris Dijkhoff (Justitie) verdedigt de rol van het OM bij de zorgmachtiging.

    Bij de beslissing van de officier van justitie over de aanvraag van een zorgmachtiging moet de zorg centraal staan, benadrukken Bruins Slot (CDA) en Dijkstra (D66). Schippers is het met hen eens. Zij wijst op de belangrijke rol van de geneesheer-directeur bij de voorbereiding, uitvoering en beëindiging van de verplichte zorg.

    THUIS BEHANDELEN

    Hoe moet je bepalen of een dwangbehandeling thuis effectief is?, vraagt Van der Staaij. Klever wil weten of het noodzakelijk is dat er een mogelijkheid is om cliënten buiten instellingen te behandelen. Is de veiligheid van het personeel wel gewaarborgd?

    Een dwangbehandeling thuis zal vaak minder ingrijpend zijn dan opname. Het past volgens Schippers dan ook in het credo van de wet: zorg boven opname. In een richtlijn zullen bepalingen worden opgenomen over de noodzaak van voldoende toezicht en de veiligheid van patiënt en zorgverlener.

    OBSERVATIEMAATREGEL

    Mensen met een stoornis kunnen volgens de wet worden verplicht om mee te werken aan een psychiatrisch onderzoek van maximaal drie dagen. Na raadpleging van een psychiater, beslist de burgemeester over het opleggen van deze zogenoemde observatiemaatregel. Maar een Kamermeerderheid is ertegen.

    Leijten vindt de observatiemaatregel strijdig met de behandeldoelstelling van de wet. Bovendien is er volgens haar onvoldoende rechtsbescherming. In plaats van een observatiemaatregel pleit Bouwmeester voor voldoende vroegtijdige zorg.

    Voor Bruins Slot is de observatiemaatregel alleen acceptabel als de rechtswaarborgen worden vergroot en een rechter direct een besluit van de burgemeester toetst. Zo worden volgens haar willekeur en misbruik bestreden.

    SAMENHANG MET ANDERE WETTEN

    Sluit de wet goed aan op de eerder door de Kamer aangenomen Wet zorg en dwang psychogeriatrische en verstandelijk gehandicapte cliënten en de Wet forensische zorg? Leijten wijst op verschillen in rechtsbescherming, zorgverantwoordelijkheid en rechterlijke toets. Het was volgens haar beter geweest om er één wet van te maken.

    Met drie verschillende wetten is de afstemming van groot belang, erkent De Lange. Hij wijst op het belang van een naadloze overgang van tbs naar een gedwongen opname in een ggz-instelling.

    De onafhankelijkheid van de cliëntvertrouwenspersoon is in de wet goed geregeld, vinden Voortman en Leijten. Zij willen die onafhankelijkheid ook in de Wet zorg en dwang vastleggen.

    Elke zorgwet heeft zijn eigen cliënten. Daarom vindt staatssecretaris Van Rijn (Welzijn) het niet onlogisch dat de wetten op onderdelen verschillen. Maar hij noemt het tegelijkertijd belangrijk om doorlopend in de gaten te houden of de afstemming goed is.

    De Kamer stemt op 14 februari over het wetsvoorstel en de ingediende moties.

  3. M Oortwijn says:

    Minder ingrijpend? Ze bedoelen makkelijker om extremistisch in te grijpen. Wegens gebrek aan geld worden veel mensen (die zorg willen) beperkte zorg geboden. Tegelijkertijd, worden allerlei wetten (en beleid, zie PGE) ingevoerd, die juist mensen die niets mankeren, de gedwongen zorg induwen. Dat is 2x fout. Gewone burgers platgespoten in een GGZ-cel. En tegelijkertijd demente bejaarden die wel zorg willen, gedwongen thuis wonen met slechts wat thuiszorg. Wat gaat hier mis? Hoe kan het gebeuren? Dit kan je niet verklaren vanuit de zorgsector. Het gaat puur om een politiek belang. En dat politieke belang is niet namens het Nederlandse volk. Punt.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s