Taming of the Shrew op het VWO: Wij dachten dat de leraar Engels ons gewoon een dagje meenam naar Amsterdam

Meisjes van 15 en 16 jaar, door school meegenomen naar toneel en het Paleis op De Dam.

Taming of the Shrew is een komedie van William Shakespeare, vermoedelijk geschreven tussen 1590 en 1592. In 4 VWO was de heer Kocken mijn leraar Engels. Hij had een verrassing. In het kader van de Engelse les, ging iedereen dat jaar met de bus naar Amsterdam, om een toneelvoorstelling van Taming of the Shrew te zien. Het kostte ons niets. Het was uniek voor ons jaar, want jaren voor ons hadden dit niet gedaan.

DSCI1608Op 22 maart 1989 reden wij aldus naar Amsterdam, om een toneelvoorstelling van Taming of the Shrew te zien in het Engels. Achteraf was het groot discussiepunt in de klas, of dit wel een echte feeks moest zijn, als het doel was de vrouw te temmen. Tweede vraag was: lukt dat écht? Ik weet nog dat onze leraar Engels (meneer Kocken) veelbetekenend rondkeek in het lokaal. Hij zocht bewust oogcontact met een aanDSCI1608 - kopietal mensen. Ik zocht daar niets achter als 16-jarige, want wilde wel een dag naar Amsterdam.  [Foto boven is gemaakt tijdens de busreis. U ziet vriendinnen Renate, Inge, Annemarijn en Marieke. Marieke draagt een zwart-wit ruitmotief en witte kol.]

Na de voorstelling reden we door het centrum van Amsterdam, naar De Dam. daar zijn we een half uur (of uur) “losgelaten” op De Dam, zodat we het monument op De Dam en het Paleis op de Dam zouden kunnen bekijken. Achteraf besef ik dat ze vanuit het Paleis ons juist goed hebben kunnen bekijken.

DSCI1866Ons clubje vriendinnen nam daarop drie groepsfoto’s op De Dam. Deze is gemaakt hier. Op die plek heeft men vanuit het paleis goed zicht op ons gehad. Ik weet niet meer wie voorstelde om juist hier de eerste groepsfoto te maken. Ik was het niet zelf. [De volgende twee foto’s voor het paleis stelde ik wel zelf voor om te maken.]

Op de foto staan Natasja, Wendy, Inge, Marieke, Annemarijn, Renate en ikzelf. 

Pas nu besef ik, dat dit allemaal doelbewust is gebeurd. Een deel van mijn klasgenoten wist al lang van het plan, om “de juiste feeks” te selecteren: Een vrouw die getemd moest worden. De rest van de klas wist van niets. Bij het Paleis op De Dam bekeken wij als 15/16-jarige jongedames het paleis een beetje. En zijn wij andersom waarschijnlijk met veel meer belangstelling bekeken.

Een deel van de klasgenoten wist al lang wat er speelde.

Ik durf te stellen, dat mijn vriendinnen gezien werden als “mooi & bijdehand” op het VWO. Je ziet het gebeuren. Als ik met een aantal vriendinnen een groepsfoto voor het Paleis op De Dam wil maken (22 maart 1989, #223), komen er klasgenoten om ons heen staan. Een deel daarvan is achteraf niet toevallig. Behalve Maarten (mogelijk toevallig, familie heeft een bouwbedrijf) staan Michiel Reuters (zoon wethouder, geheel links) en Willem-Jan Brinkman (tweede van links) direct naast ons als we de foto willen nemen. De 2e foto is even later genomen. Behalve Michiel en Willem-Jan, staan ook Sander Boogmans (zoon sportleraar), Bart Grijpma (zoon catecheseleraar), en enkele van hun vrienden op de foto. Van Martijn Mulder weet ik niet meer zeker wat zijn vader deed, maar ik dacht dat die ook leraar was. Pas achteraf besef ik, dat zij al op de hoogte waren van het programma. Daarom wilden ze naast ons staan, juist als wij bij de buitenmuren van het paleis een groepsfoto maken. Zo komen zij in het vizier bij het Koningshuis op positieve wijze. Wij niet! 

Dit is hoe het werkt. In feite is het selectieproces helemaal niet zo professioneel, want er wordt weinig rekening gehouden met de verwachte ontwikkeling van mensen, de motivatie of capabilities. Ik was namelijk op letterlijk alle vlakken overgekwalificeerd voor dit project, behalve op de meest kritische criteria: je moet a) leden van het Koninklijk huis allemaal herkennen en b) in zekere mate “schijt hebben” aan alles. Iedereen die ooit personeel heeft gezocht ergens voor, weet dat je moet selecteren op de meest kritische criteria én op of iemand “qua type mens past” bij wat je zoekt. De rest komt dan wel.

Het gehele selectieproces ging vooral om het betrekken van een deel van de klas in die (zogenaamd) “professionele selectie”. Corrupt maken op jonge leeftijd. Leraren maakten jarenlang sterk onderscheid tussen “insiders” vs. “onwetenden” onder de leerlingen. Dáár zijn ze 3-6 jaar mee bezig geweest (en niet met het maken van een intelligente keuze voor het selecteren van de “juiste vrouw”). De boodschap is jaar in jaar uit naar die jonge jongens: “Jullie zijn speciaal, want jij wordt wél geïnformeerd. En kijk eens, die meisjes hebben niets door!”. Als zogenaamde “onwetende” merk je dat er een roddelsfeertje wordt gecreëerd, maar je denkt dat dit aan het onvolwassen karakter van die scholieren ligt. Het wordt opgezet door leraren/ouders. Een deel van de leerlingen wordt op een podium gezet, ongeacht inzet, bijdrage of capaciteiten. Een deel van de leerlingen wordt stilletjes gedegradeerd, opnieuw ongeacht inzet, bijdrage of capaciteiten. Wij meiden werden allemaal besproken, tot in detail. Het is een apartheidssysteem en ze zijn er trots op. Dat mijn vader als zelfstandige meer belasting betaalde dan de gemiddelde “insider”, maar ik in ruil niet eens fatsoenlijk onderwijs kreeg, dat interesseert werkelijk niemand ene bal. Met die mentaliteit had ik beter niet naar school kunnen gaan. Schandalig dat er een leerplicht is nog, als dit is wat je biedt.


 

ps. Van de groep meiden die je ziet, is er relatief veel misgegaan na het VWO. Notabene, het gaat om een groep sterke VWO-meiden. Marieke is van school gegaan zonder diploma en zonder verder toekomstplan, hoewel ze uiteindelijk kunstenaar/leraar werd (zat in stalking programma). Natasja heeft weinig last gehad van het programma, omdat ze na het VWO overgehaald is om HBO te gaan doen, wat haar gered heeft van achtervolging (ze was één van de betere leerlingen van het VWO, dus al jammer). Annemarijn is in 6 VWO blijven zitten, omdat ze door het stalking programma in letterlijk alles werd meegezogen (positieve zaken, zoals de schoolmusical en de organisatie van “stuntdag”). Na het VWO ging ze niet verder studeren, maar begon ze te werken in een bar in Zwitserland en daarna Australië. Ze heeft nooit meer in Nederland gewoond. Ondanks een MBA van Insead (jaren later) is ze nu huismoeder van 3 kids. Ikzelf ben ondanks de agressieve tegenwerkingen, juist stug doorgegaan met studies en later consulting werk. De tegenwerkingen negeerde ik en ik zorgde dat ik beter presteerde dan mijn mannelijke collega’s, denkend dat dit mij bescherming zou bieden. Sinds 2011 weet ik dat al mijn inspanningen zinloos zijn. Inkomen verwerf ik door kamers in mijn huis te verhuren. 

pps. 22 maart 1989, oftewel 223. Dat is het getal van Skull & Bones. Het is ook de datum van de aanslag in Brussel in 2016.

ppps. Op dinsdag 22 maart 1955 (223) werd Corry Theeuwes uit Gilze-Rijen vermoord. Ze is gevonden op een braakliggend fabrieksterrein aan de Lovense Kanaaldijk (Wilhelminakanaal) op 23 maart 1955. Zij was geboren op 9 augustus 1930, dat was de 222e dag van het jaar (222). Corry was 24 jaar en gezinsverzorgster van beroep. Overigens werd ook Truus Egberts (om 2.00h gevonden op 3 februari 1972, dus 223) gevonden bij het Wilhelminakanaal in Tilburg, op het kruispunt Ledeboerstraat en Kraaivenstraat. Dat was om 2.00h ‘s nachts op donderdag 3 februari 1972, dus ook 223. Op zondag 6 maart 1938 werd Antonetta Wilhelmina Reijnders (Nettie) dood gestoken met één steek in het hart. Zij werd niet ver (500m ten Zuiden) van haar ouderlijk huis gevonden, aan de Heikantsebaan (nu Valentijnstraat, de naam verwees destijds naar heide) in Tilburg. Ze was de dochter van een brugwachter, die woonde op de hoek van de huidige Petrus Loosjesstraat en Lovensekanaaldijk (Wilhelminakanaal). Zij was geboren in Goirle, op 3 juli 1919. Haar vader was Hubertus Reijnders, die op 22 november 1909 met Anna Maria Adams was getrouwd. Ik sluit niet uit dat die ouders de trouwdag bewust gekozen hebben.    

moorden Tilburg

 

This entry was posted in Amsterdam, gang stalking, Maatschappij, NWO, opleiding and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

12 Responses to Taming of the Shrew op het VWO: Wij dachten dat de leraar Engels ons gewoon een dagje meenam naar Amsterdam

  1. waterman10 says:

    22 maart ?
    322,toeval?

  2. waterman10 says:

    Het woord: onderwijzen alleen al is raar.
    Het onderwijzen van blinde gehoorzaamheid
    http://achterdesamenleving.nl/het-onderwijzen-en-trainen-van-blinde-gehoorzaamheid/#.V1m4bWfVwzs

  3. waterman10 says:

    Dat het niveau gedaald is heeft alles met een oud satanisch plan te maken
    http://www.wijwordenwakker.org/content.asp?m=P498

    Iedere generatie is onderworpen geweest aan veranderingen binnen het onderwijs.
    Een wakker geestelijk vrij gevochten mens wordt het meest gevreesd door de schaduwmachten die ook leraren en ambtenaren onder de knoet houden.

    • maudoortwijn says:

      “Het is belangrijk ook de gewone man te winnen voor onze Orde. Het belangrijkste middel om dat doel te bereiken, is het uitoefenen van invloed op de scholen.”
      Adam Weishaupt.

  4. Jimmy is Back says:

    Het plaatje wordt steeds meer ingevuld met foto’s.

  5. Nonja says:

    Ach, ook onze Engelse leraar ging met onze klas naar de Taming of the Shrew: in de vorm van een verfilming waarbij de taal van Shakespeare naar zeggen onverkort werd benut. (regie Franco Zeffirelli 1967) In het programma hoorde de verfilming van Romeo and Juliet door Franco Zeffirelli (1968)
    Voor 16 -jarigen best indrukwekkend. Vond het wel vreemd dat we speciaal een stuk kregen voorgeschoteld waarin de intelligente en welgestelde shrew helemaal niet zo een barre feeks leek, en waarom er zo nodig over haar moest worden “gezegevierd” ontging mij ook.
    Maar ja, pas in 1957 werd de vrouw voor de Nederlandse wet wilsbekwaam geacht. Eerder dus niet in fundamentalistisch Nederland. En zó groeiden velen die nu leven op.

    Overigens: er gingen vooral schoolklassen kijken naar de eerste moderne Shakespeares.
    En the Taming is geco-produceerd door Richard Burton en Elizabeth Taylor: Brangelina van toen. Waarom? Geld misschien?.

    • maudoortwijn says:

      Als je 1 blog leest, denk je dat het toeval is. Wanneer je het hele verhaal volgt, besef je dat het allemaal geen toeval kan zijn. 1x toeval is toeval. 2x toeval kan toeval zijn. Vele malen meer toeval, dat kan gewoon niet.

  6. Kaskaas says:

    Nettie Reijnders
    Op de avond van 6 maart 1938 vonden twee jongens de achttienjarige Antonetta (Nettie) Wilhelmina Reijnders (Goirle 1919 – Tilburg 1938) in de Heikantsebaan (Valentijnstraat) en ontdekten dat zij een steekwond in de hartstreek had. Ze was de dochter van een brugwachter, die woonde op de hoek van de huidige Petrus Loosjesstraat en Lovensekanaaldijk. Haar vindplaats lag zo’n vijfhonderd meter van het ouderlijk huis. Reijnders overleed onderweg naar het ziekenhuis. De zaak zorgde voor veel ophef binnen de gemeenschap en de begrafenisstoet vanaf de Groeseindse kerk naar de begraafplaats (begraafplaats Gershwinstraat) werd door een enorme menigte bijgewoond. De dader(s) en het moordwapen werden nooit gevonden.

  7. Kaskaas says:

    Truus Egberts
    Tilburg kende in de loop der tijd diverse geruchtmakende moorzaken, zoals die op Getruda (Truus) Lena Maria Egberts (Tilburg 1932 – Tilburg 1972). De gezinsverzorgster fietste op 3 februari 1972 om half twee ’s nachts van de Borodinlaan naar de Professor Verbernelaan. Omstreeks twee uur werd haar lijk door een automobilist ontdekt in de Ledeboerstraat. Politieonderzoek toonde aan dat zij was verkracht, dat haar schedel was ingeslagen, dat zij diverse breuken en verwondingen had, dat het lijk was versleept en dat Egberts zich hevig had verzet. Tevens was zij beroofd van haar tas, horloge en ringen. Op de plaats delict werd een autozwengel gevonden waarmee haar schedel was verbrijzeld. Haar portemonnee werd teruggevonden aan de Goirkekanaaldijk. De politie kon de moord niet oplossen. In 1975 schonk het tv-programma Opsporing Verzocht aandacht aan het misdrijf, maar ondanks enkele honderden tips werd de zaak nooit opgehelderd.

  8. Pingback: In welke zaken zit een verwijzing naar 223? | De Bovenkamer – Het kan ook anders

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s