Ilona Németh (34): Een jonge vrouw uit Putten bij de NPS (deel 3)

Er wordt ons een verhaal verteld, maar klopt het verhaal van Amin? 

Ilona vertrekt iedere ochtend om 7.00h vanuit haar woning aan de Balderikstraat in Utrecht op de fiets naar station Utrecht Overvecht, om daar de trein te nemen naar het Mediapark in Hilversum. Op 15 juli 2004 werkt Ilona Németh nog over bij NPS op het Mediapark. Hierna zou zij weer gezien zijn, al lopende naar de trein. In de trein belt ze voor het laatst met haar mobiele telefoon. De zendmast in het park naast station Overvecht pikt het gesprek nog op. Het laatste teken van leven zou gegeven zijn op 16 juli vroeg in de ochtend, als zij een huisgenoot een fijne vakantie toewenst vanaf de gang. Op vrijdag 16 juli komt ze niet meer op haar werk aan. Amin M. is in Marokko veroordeeld voor deze misdaad. Hij zou Ilona in de ochtend van de fiets hebben gesleurd, om haar te verkrachten, te vermoorden en dan te begraven. Ik heb mijn twijfels.   

Links politie-agent Hendriks. Rechts de zogezegd laatste foto van Németh. 

Amin M. is het weekend van de vermissing voor het eerst op weekendverlof. Hij bezoekt zijn oude buurt, bij het station Overvecht, waar hij zogezegd XTC en alcohol koopt. Overigens zit hij op dat moment vast voor een zedendelict/roof, op basis van een getuigenis van zogezegd een medepleger van dat delict. Amin zelf heeft altijd ontkend.

Als hij zijn gevangenisstraf in 2005 heeft uitgezeten, moet Amin nog een schadevergoeding betalen aan het slachtoffer. Hij weigert en zegt om die reden naar Marokko te gaan. De dag dat hij vanuit Brussel naar Marokko vliegt, komt de NS-pensionaris met de tip van “graafwerkzaamheden” in het park ten tijde van de verdwijning van Ilona Németh. Dan wordt op die plek het lichaam van Ilona gevonden en gaat het balletje rollen. Het is 3 augustus 2005, ruim een jaar na haar verdwijning. Zij blijkt te zijn dood geslagen met een hard voorwerp. Er zijn fracturen in haar schedel en alle 24 ribben zijn gebroken.

Veroordeling in Marokko

Amin M. is eerder veroordeeld en heeft zowel de Nederlandse als de Marokkaanse identiteit. Op 12 juni 2007 vindt de rechtszaak voor de moord op Ilona Németh plaats in Sale in Marokko. Marokko heeft geen uitwisselingsverdrag met Nederland. In dit geval is Marokko bereid om een rechtszaak te voeren tegen Amin in Marokko zelf, op basis van het dossier van de Utrechtse politie. Dat is een unicum. Amin M. wordt beschuldigd van geweldpleging, verkrachting, moord/doodslag, roof, diefstal van een fiets, achterhouden van informatie en het verbergen van een lijk. Hij wordt veroordeeld.

Op 13 februari 2008 (13 februari is een bekende datum) gaat het Hoger Beroep van start in Marokko. De vijf rechters achten moord bewezen, maar zetten de doodstraf om in levenslang. Dat is in Marokko echt levenslang. Uiteraard is er niemand in Nederland die kan controleren of Amin daadwerkelijk al die tijd vast zal zitten. We vertrouwen blind op rapportages vanuit Justitie.

Wat is het scenario voor de veroordeling?

Op 16 juli stapt Ilona Németh zogezegd op haar Pointer fiets in Utrecht, om naar treinstation Utrecht Overvecht te fietsen. Het is dan 7.00-7.30h. in de ochtend.

Zij rijdt door het park bij de Drammerdreef, als Amin M. haar van de fiets sleept. Hij (1,85m) slaat haar met haar eigen fietsslot en sleept de vrouw (1,80m) samen met de fiets naar de bosjes achter de school. Daar ontkleedt hij haar volledig en verkracht haar. Op dat tijdstip van de dag komen er veel forensen door het park en vanuit de trein/weg is er redelijk zicht op wat er in het park gebeurt.

Direct daarna slaat Amin de jonge vrouw dood met haar eigen fietsslot. Hij slaat haar schedel in en breekt letterlijk al haar ribben (onduidelijk is waarom hij dat laatste zou doen). Daarna laat hij Németh’s geheel naakte lichaam achter in de struiken. Hij pakt haar fiets, verzamelt haar kleding, neemt haar tas incl. mobiel mee, en rijdt richting het huis van zijn neef. Onderweg gooit hij de tas in het water. De kleding gooit hij in een vuilcontainer. Het is onbekend welke kleding zij heeft gedragen die dag.

Onderweg gooit Amin zogezegd de tas van Ilona in een vijver bij een kinderboerderij. Samen met de neef vertrekt hij naar het huis van de vader van de neef, niet ver van Utrecht CS. Die vader is op vakantie, zodat ze er rustig kunnen douchen en kleren wassen. Onderweg laat Amin de fiets van Ilona ergens achter. De neef ziet dat allemaal.

Wat klopt er allemaal niet? 

Ze lag begraven achter de gymzaal van een basisschool die grenst aan het park op de route die Németh gewoonlijk fietste om bij dat station te komen. Daar nam ze vrijwel dagelijks de trein naar Hilversum-Noord, waar ze werkte.

  • Hoe krijgt een 1,85cm lange tengere Marokkaan een stevige Hollandse vrouw van 1,80cm van de fiets en onder bedwang? Het zou nog kunnen, onder dwang van een wapen. Ik acht het dan mogelijk, maar het is lastig dat ongemerkt te doen. Notabene, Ilona Németh is geheel naakt terug gevonden.
  • Amin zou haar dan geslagen hebben met haar eigen fietsslot. Haar schedel is ingeslagen en alle ribben zijn gebroken. Dat moet lawaai geven in het park, waar redelijk veel verkeer is rond 7.30h in de ochtend. Een fietsslot maakt lawaai en ook Ilona zal geschreeuwd hebben.
  • Dan laat Amin haar naakt achter in de struiken. Zelf gaat hij weg op haar fiets. Pas de nacht erop heeft hij haar begraven. Dat betekent dat gedurende de gehele dag, er niemand met een hond oid langs de bosjes is gelopen. Niemand zag haar liggen.
  • Die nacht gaat hij terug naar de plaats delict, om haar te begraven. Dat is risicovol. Iemand begraven is een flinke klus, waar je minimaal één of twee uur voor uit moet trekken, ook als je in goede conditie bent. De kans op ontdekken is groot. Hij had haar dan beter kunnen verzwaren en in het water gooien (dan is DNA ook eerder weg). Een vers gegraven graf valt op in een park. Honden graven het zo open.
  • Enkele dagen nadat Ilona Németh vermist was geraakt, zochten rechercheurs al met honden in de bewuste groenstrook bij die gymzaal, maar dat leverde destijds niets op. Verse graafwerkzaamheden zouden argwaan moeten hebben gewekt vlak na de vermissing, maar de speurhonden hebben niets geroken en de politie heeft niets gezien. Ook straaljagers met warmtecamera’s zouden recente graafwerkzaamheden moeten zien. Ze werden ingezet en namen niets bijzonders waar in dat park.
  • Waarom praat Amin zijn mond voorbij aan zowel zijn neef, als zijn “vriend in de gevangenis” Omar? Hij zit op dat moment nog een straf uit, omdat iemand hem verlinkt heeft, twee jaar daarvoor. Waarom dan weer loslippig zijn?
  • Waarom praat die hele familie de mond voorbij? De moeder over de telefoon. De neef. Vriend Omar. Andere kennissen. Dit zijn toch Marokkanen?
  • Waarom dumpt Amin de fiets en de mobiel van Ilona niet vóór hij aanbelt bij zijn neef, om daar te kunnen douchen? Hij laat aan die neef in feite de fiets en de mobiel zien, geheel overbodig. De fiets had al lang in een water kunnen liggen.
  • Sowieso, waarom doucht hij niet bij zijn moeder of in zijn eigen kamer? De kans dat moeders hem verklikt bij de politie is kleiner dan vagere familieleden, zoals de neef.
  • Waarom zou Amin zo dom zijn, de politie te vertellen waar hij de tas gedumpt heeft? De case tegen hem was tot dat moment niet heel sterk, want grotendeels gebaseerd op getuigen met een verleden. Ze vonden de tas in water bij de Moezeldreef, ongeveer 250 meter ten Noorden van de Drammerdreef (bij station Overvecht).
  • Waarom voert de politie een rare show voor de pers op, als zij de tas van Ilona opduiken? Met eerst een “alternatieve tas” (om de pers af te leiden?) en daarna de echte tas van Ilona verstopt in een krat, zodat niemand deze ziet? Waar is dat voor nodig? Ik vraag me daardoor juist af of die tas daar überhaupt gelegen heeft.
  • Ook wil ik weten waarom er verdacht gedrag is op haar mobiele telefoon de avond van tevoren, op 15 juli 2004.

Ik vind de hele zaak vreemd in elkaar zitten. Dit is wat mij betreft weer een verhaal, waarbij alles mogelijk is. Omdat de politie niet te vertrouwen is, kan ik geen oordeel vormen. Geloof ik dit officiële verhaal? Nee, dat niet. We kunnen niet eens controleren of er wel ene Amin M. in het gevang zit in Marokko. Weten wij veel?

Nieuwkomers op deze website zullen dit alles vergezocht vinden. Bekijk gerust de overeenkomsten met de twee andere vrouwen uit Putten die verdwenen zijn: Christel Ambrosius en Maria van der Zanden (link). 


 

Noot 1. De 13 februari is een datum die vaker voorkomt in de dossiers van gruwelijk misdrijven, bij metrolijnen. Op 13 februari 1984 werd Christine van Hees vermoord in een champignonkwekerij in Oudergem (Brussel), België. Ze was gruwelijk toegetakeld. Denk ook aan het bombardement van Dresden in 1945 en de aanslagen in Kopenhagen op 13 en 14 februari 2015. In 1929 vond op 14 februari het Valentijndsbloedbad plaats. 

ps. Er is online geen documentatie van de veroordeling. Ook is er geen foto of rechtszaal-tekening van Amin M. We weten dat hij een Marokkaanse Nederlander is; 1,85cm lang; en tenger gebouwd. Verder is er niets bekend.  

pps. Ilona Nemeth, Maria van der Zanden, Christel Ambrosius en Sybine Jansons. Vier gereformeerde meisjes. Alle vier op het VWO. Op de fiets. Vermist. 3x een lichaam in een gesloten kist begraven. Maria van der Zanden is nooit meer gevonden. Niets is zeker. 

This entry was posted in Ilona Nemeth, Maatschappij, Puttense moordzaak, regio Midden and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s