Wie waren de slachtoffers van de Slachter van Bergen? Wat hadden zij gemeen?

 

In België was een seriemoordenaar in Bergen (Mons) actief in 1996-1997, wiens werkwijze lijkt op enkele moorden in Whitechapel ten tijde van Jack the Ripper (de twee gevonden vrouwentorso’s) en de Nederlandse moorden op Antoinette Bont en Joanne Wilson. De dader(s) zijn nooit gevonden. Niet in London in 1888-1991. Niet in Groningen/Amsterdam in 1985 en 1995. En niet in België in 1996-1997. Het jachtterrein en de modus operandi lijken hetzelfde.

russo

Hoe en waarom zijn deze vrouwen vermoord?

Note: De omschrijvingen van deze vrouwen hoeft niet altijd terecht te zijn. Er wordt gesproken over deze vrouwen als “aan lager wal geraakt” (alcohol, vaak prostitutie). Hoewel er mogelijk in meerdere gevallen een bron van waarheid is voor deze omschrijvingen, herken ik het ook als een standaardwerkwijze. Ook als één van de daders vanwege een geheel ander motief van één van de slachtoffers “af zou willen”, dan zal gekozen worden voor het beschuldigen van de vrouwen van dezelfde omschrijvingen (aan lager wal geraakt, arm, aan alcohol verslaafd, en hoerig), enkel en alleen om de vrouwen in kwestie volgens dit profiel te labellen. De omschrijving hoeft niet waar te zijn. Het schijnt in bepaalde kringen een excuus te zijn voor een lustmoord.  

Carmelina Russo (45) 

Beroep: Carmelina Russo (45) was een depressieve vrouw die werkte als demonstratrice in groot-warenhuizen. Ze had als nevenactiviteit (bijverdienste) de verkoop van lingerie aan huis.

Familiesituatie: Volgens haar dochter Carine was Carmelina Russo iemand die veel gaf om haar familie en vrienden. Ze woonde alleen in een sociaal woonproject van Bergen genaamd Domaine d’Epinlieu aan de Allee des Mélezes 13. Ik durf te stellen dat de meeste mensen in haar woonomgeving onder een soort supervisie staan van de overheid. In deze sociale woningbouw wonen onder andere mensen die dreigen dakloos te worden. Overigens is haar woonplaats nog geen 1 km verwijderd van de kliniek Chene aux Haies.

Laatste gezien: Op 4 januari bezocht zij in de late namiddag haar zoon, die in de gevangenis in Bergen vastzit. Deze is gesitueerd aan de Winston Churchill laan, niet ver van Hotel Le Lido, waar Martine Bohn verbleef. Aan het einde van het gevangenisbezoek beloofde ze hem die avond weer te bellen, wat ze niet gedaan heeft.

Verdwenen: Op zaterdag 4 januari 1996 zou zij later in de middag om 18.00h nog door iemand zijn gezien, als zij de GB van Jemappes verlaat (supermarkt). Het is mij niet bekend wie haar zogezegd nog gezien zou hebben bij de GB. [Ook Nathalie Godart is vlak voor haar verdwijning in Jemappes onwel geworden]  Jemappes ligt niet op de route van de gevangenis naar haar woning, dus het is geen vanzelfsprekende plek om boodschappen te doen.

Historie instanties: Ze woonde in een sociaal woonproject en haar zoon zat in de gevangenis.

Ik heb jammer genoeg geen bewijs gezien dat ze de gevangenis verlaten heeft die dag. Overigens was het 5 januari 1996 volle maan, maar dat staat er los van. Aangezien de andere slachtoffers verdwenen op een zondag sluit ik niet uit dat Russo ook is aangevallen op zondag 5 januari (i.p.v. 4 januari).  

Martine Bohn (43) 

Beroep: In de jaren zeventig verhuisde ze van Frankrijk naar Bergen, om er in een bar in Rue de Juifs te werken. De Franse ex-prostituee kreeg in 1982 een auto-ongeluk, waardoor ze haar werk in de bar moest opgeven en een uitkering ontving. Na 14 jaar kreeg ze in 1996 een schadevergoeding van 4 miljoen BF voor het ongeluk. Zij verliet hierop haar woning aan de Allée des Oiseaux en verhuisde naar Hotel Le Lido in Bergen, aan de La Place Regnier au Long Col.

Familiesituatie: Had 3 jaar samengewoond, maar haar vriend maakte het een half jaar voor de verdwijning uit.

Laatst gezien: Op 20 juli was zij nog gewoon present.

Verdwenen: Op zondag 21 juli 1996 verliet zij volgens het hotel haar hotelkamer en keerde niet meer terug. Niet lang daarna is haar romp gevonden.

Vindplaats: Haar romp werd op 21 juli gevonden in de rivier de Haine.

Opvallend detail 1: Martine Bohn had recent ineens wél geld, dankzij de schadeclaim. Het is onduidelijk wat er met haar erfenis gebeurd is. Was het bedrag reeds aan haar overgemaakt? Wie erfde er?

Opmerkelijk detail 2: Uit informatie in de media wordt niet 100% duidelijk wanneer Martine Bohn vermist werd door het hotel: de ene bron zegt 20 juli en de andere bron zegt 21 juli 1996. Ook is er onduidelijkheid over het vinden van de romp van Martin Bohn: 21 juli of enkele dagen na die dag.

Historie instanties: Zij is in het verleden meerdere malen opgenomen geweest in een psychiatrische instelling annex afkickkliniek, o.a. vanwege een alcoholverslaving. Ook is zij ooit slachtoffer geweest van een ernstig verkeersongeluk, waarvoor zij na jaren juridische strijd een aanzienlijk vergoeding had ontvangen.

Martine Bohn werkte op het moment van verdwijning niet als een prostituee en was niet afhankelijk van sociale instanties. 

Jacqueline Leclerq (33) 

Beroep: Jacqueline Leclerq (33) werkte als schoonmaakster voor het OCMW (Sociale Dienst in België).

Familiesituatie: Gescheiden. Moeder van vier kinderen. Ze had contact met zus en moeder. Ze had het hoederecht over haar kinderen verloren.

Laatst gezien: Op zondag 22 december 1996 is ze door haar zus zogezegd afgezet bij haar woning aan de Rue Malapert. Hierna is ze niet meer gezien. Rue Malapert is een klein straat met alleen woningen aan één zijde. Aan de overkant van de straat zijn de voormalige slachthuizen van Bergen, Anciens Abattoirs. Het is nu een Art centrum. Aan het uiteinde van de Rue Malapert zit TeleMB, de radio-omroep. Aan het andere eind van de straat zit de campus van Pedagogiek, met camera’s aan het gebouw.  [Wat verder opvalt, is dat de woning van Leclerq in de de Rue Malapert op nog geen 600 meter ligt van de woning van Nathalie Gobart! Nathalie was immers ingetrokken bij Leopold Bogaert in de Rue Saint Paul.]

Verdwenen: Haar moeder en zus hebben haar zogezegd vlak na 22 december als vermist opgegeven. Echter, dat was pas in januari 1997, dus na de feestdagen. Ik vind dat relatief laat, omdat het de feestdagen zijn.

Opvallende details: De Slachter van Bergen (?) had nog geprobeerd geld van de bank te halen met haar bankkaart, maar de camera van het bankfiliaal blijkt defect. [?] Onduidelijk is hoe men heeft kunnen vaststellen wie hier wanneer wat deed. Hoe weet men dat Leclerq zelf niet het geld heeft afgehaald? Is er daadwerkelijk geld afgehaald? Waar? Op welke dag? Als de politie denkt dat dit de Slachter is geweest, waarom dan niet meer info om getuigen te zoeken voor dit moment van bankcontact? Het suggereert ook dat diegene dacht te weten wat de pincode zou zijn.

Historie instanties: Ze werkte voor het OCMW en kreeg ook een cursus voor resocialisatie. Ze dronk regelmatig alcohol in de stationsbuurt. Omdat het hoederecht over de vier kinderen haar was afgenomen, moet ze ook contact hebben gehad met Jeugdzorg.

Nathalie Godart (22) 

Beroep: De eerste geïdentificeerde vrouw is Nathalie Godart (22), die soms werkte als prostituee om bij te verdienen. Ze heeft lang dakloos geleefd.

Familiesituatie: Gescheiden. Ze had amper nog contact met haar moeder en stiefvader. Haar enige zoon is door instanties in een opvanghuis geplaatst. Sinds een maand had ze een nieuwe vriend, een zigeuner genaamd Leopold Bogaert. die zich ophield onder daklozen in de stationsbuurt in Bergen.

Van 9 tot 14 maart 1997 zit Leopold 5 dagen in de bak, vanwege de diefstal van conservenblikken. Op 14 maart komt hij weer vrij. Hij raakt die dag slaags met één van zijn drinkebroers Gerard.

Laatst gezien: Op 15 maart was Nathalie nog gezien lopend op straat in Jemappes, waar ze zonder duidelijke oorzaak onwel werd. Enkele voorbijgangers hadden een ambulance gebeld, maar ze liep gewoon weg. [Overigens zou ook Russo voor het laatst gezien zijn in Jemappes bij de GB, maar daar is slechts één getuigenis van]

Verdwenen: Op zondag 16 maart 1997 zou zij zijn verdwenen. In de middag gaan ze samen op bezoek bij vrienden die een feestje geven, waar ze rond 17.00h weer vertrekken. Die avond nodigen Nathalie en Godart wat vrienden bij hun thuis uit, waaronder Gerard. Zij wonen aan de Rue Saint Paul in Bergen, wat een korte straat is, met huizen aan slechts één zijde van de weg. De andere zijde van de straat is dode muur en leegstaand. Deze woning heeft dus geen overburen die meekijken. Om 2300h staan zijn vrienden op het punt om weg te gaan en gaat Leopold even naar een frituur om friet te halen voor Nathalie en hemzelf. Wanneer hij terugkomt is er niemand meer thuis. Leopold meldt haar daarna niet als vermist bij de politie. [Wat verder nog opvalt, is dat de woning van Leclerq in de de Rue Malapert op nog geen 600 meter ligt van de woning van Nathalie Gobart! Nathalie was immers ingetrokken bij Leopold Bogaert in de Rue Saint Paul.]

Opmerkelijk detail: Leopold gaat op 22 maart naar de moeder van Nathalie Godart, omdat hij ongerust is. Leopold raakt ook betrokken bij twee vechtpartijen op 22 maart en 23 maart in de stationsbuurt van Bergen, waaronder met Gerard (en vrienden van Gerard). Dat is dus dezelfde dag als de vondst van de eerste lichaamsdelen. Hierna besluit hij naar zijn vader te gaan, om daar te blijven en tot rust te komen.

Historie instanties: Zij wisselde drank af met drugs. Haar jonge zoontje was om die reden in een instelling geplaatst. Nathalie Godart was (net als Martine Bohn) ooit slachtoffer geweest van een ernstig verkeersongeluk.

Begonia Valencia (38) 

Beroep: In de zomer 1997 verdween een vijfde vrouw, Begonia Valencia (38 jaar, geboren op 16 februari 1959) uit haar woning aan de 136 Rue de Grande-Bretagne in Frameries. Voor zover mij bekend werkte zij niet als prostituee en was ze geen vaste bezoeker van bars in de stationsbuurt. Wel nam ze regelmatig de bus vanaf het Station Bergen naar haar woning.

Familiesituatie: Zij was een moeder die dronk en pillen slikte. Ze had één dochter, die woonde bij haar grootouders aan moederszijde. Ze had het contact met haar familie en vrienden verbroken.

Een verpleegster uit Bergen vertelde dat ze Begonia Valencia begin juli 1997 ontmoet had. Dat was in haar eigen straat, de Rue de Grande-Bretagne  in Frameries. De verpleegster zou er hebben staan praten met enkele vrienden en sprak haar aan, omdat ze er verzwakt en verwilderd uitzag en een huidaandoening had. De verpleegster in kwestie sprak een half uur met haar, maar Begonia wilde geen eten of drinken van haar aannemen en ook niet met haar in de auto naar het ziekenhuis.

Laatst gezien: Zij is voor het laatst gezien ergens in juli 1997. De buurvrouw zag haar op handen en voeten voor de voordeur van haar woning aan de Rue de Grande-Bretagne  in Frameries. Dat is het laatste wat iemand van haar gezien heeft. Deze zelfde buurvrouw heeft haar een maand later (in augustus 1997) als vermist opgegeven, net als ze terug komt van vakantie. Het is mij niet duidelijk wat haar deed besluiten, dat Valencia mogelijk vermist zou zijn.

Vindplaats: In tegenstelling tot de andere slachtoffers, werd haar hoofd begraven, wat op een verandering in modus operandi wijst.

Opmerkelijk detail: Hoewel niemand kon zeggen waar/wanneer in de maand juli zij verdwenen is, beschrijft het opsporingsbericht exact wat ze aanhad: “Halflange kastanjebruine haren, donkere ogen, 1,55 meter groot en mager van gestalte. Haar aangezicht stond vol puisten en eelt. Bij haar verdwijning droeg Begonia Valencia een donkerblauwe regenjas en een groene short.”  Ook is aangegeven dat ze slechts 30 kg woog. Hoe kan de politie dit weten op 21 augustus 1997?

Historie Instanties: Ze had haar (ex)man leren kennen, toen zij verbleef in de psychiatrische instelling Chêne aux Haies. Ook hij was vaker opgenomen geweest in deze GGZ-instelling. Op het moment van haar verdwijning woog ze slechts 30 kg wegens een depressie.

Wat hebben de vijf vrouwen met elkaar gemeen?

  • 4 van de 5 vrouwen verdwijnen in het weekend, nummer 5 is ?. Mogelijk zijn zelfs alle 5 de vrouwen verdwenen op een zondag.
  • 4 van de 5 hebben in de GGZ-inrichting Chene aux Haies gezeten.
  • 2 van de 5 zijn betrokken geweest in een ernstig auto-ongeluk.
  • Minstens 3 van de 5 zijn opgenomen geweest in regulier ziekenhuis.
  • 5 van de 5 kwamen regelmatig in de stationsbuurt van Bergen
  • 4 van de 5 hadden gewerkt als dame van lichte zeden.
  • 4 van de 5 hadden lang gebruik gemaakt van sociale voorzieningen.
  • 5 van de 5 vrouwen woonden alleen (3x huis, 1x hotel, 1x sociaal).
  • 2 van de 5 zijn enkele dagen voor de verdwijning op straat aangesproken met een advies om naar het ziekenhuis te gaan.
  • 4 van de 5 vrouwen zouden teveel alcohol drinken.
  • Geen van deze vrouwen had de zorg voor een inwonend kind.
  • Minstens 3 van de 5 hadden recent een gezinslid in een juridische inrichting wonen (gevangenis of kinderopvangtehuis).
  • Voor zover mij bekend beschikte geen van hen over eigen auto.

Deze vrouwen waren niet alleen bekende van instanties, zij stonden langdurig bekend als probleemgeval. Zij woonden daarnaast alle vijf alleen.  

De lichaamsdelen zijn met name gevonden in 1997

  • Zondag 21 januari 1996 romp gevonden in Frankrijk [geen maan].
  • eind juli 1996 werd de romp van Martine Bohn gevonden.
  • Maandag 19 augustus 1996 romp gevonden nabij Tongeren.
  • Zaterdag 22 maart 1997 werden vuilniszakken gevonden in Cuesmes.
  • Maandag 24 maart 1997 in de Chemin de l’Inquiétude [volle maan].
  • Zaterdag 12 april 1997 in Havré 2 vuilniszakken in rivier de Haine.
  • Vrijdag 18 april 1997 in Havré 3 vuilniszakken in een sloot.
  • Maandag 27 april 1998, schedel in boomgaard in Hyon [geen maan].

Het valt me op dat de vuilniszakken gevonden worden in het weekend of op een dag voor/na het weekend.

ps. Er zijn meerdere verdachten geweest, waaronder een leraar genaamd Philippe Barbe. Op woensdag 19 maart 1997 (2 dagen na de verdwijning van Godart) belde Philippe Barbe de politie met de boodschap “Deze keer is het genoeg geweest. Ik ga praten!”. Hij belde hierna nog enkele vrienden op. Vervolgens zou hij zich door het hoofd geschoten hebben in een poging tot zelfmoord. Hij is daarna in een coma beland. Op 25 maart 1997 deed de politie van Kortrijk een huiszoeking in zijn woning. 

pps. Voor zover bekend kende alleen de eigenaresse van hotel Metropole (in de Rue Leopold) alle vijf slachtoffers van de Slachter van Bergen persoonlijk. Er zijn wellicht meer mensen geweest, die hen allen kenden. Ook lijken de meeste vrouwen client te zijn geweest van een GGZ instelling. Zij zijn daardoor of door prostitutie mogelijk allen een bekende van de politie? Een voormalig frietkot-houder uit de Rue Leopold in Bergen (Mons) geeft ook al aan, alle vier de (eerste) slachtoffers goed gekend te hebben. Er zullen meer mensen zijn die deze vrouwen kenden, want zij verkeerden allen regelmatig in de stationsbuurt. Ik denk overigens dat er niet één persoon hoeft te zijn die alle vijf de slachtoffers persoonlijk kent, omdat hate crimes vaak gepleegd worden door mensen die het slachtoffer niet of slechts oppervlakkig kennen. 

 

This entry was posted in België, Media, NWO, Politie, Slachter van Bergen and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Wie waren de slachtoffers van de Slachter van Bergen? Wat hadden zij gemeen?

  1. Jimmy is Back says:

    Mensen moeten hier beginnen met lezen. En Maud, je moet kortere stukjes schrijven. Dit is een compleet boekwerk. 🙂

    https://maudoortwijn.wordpress.com/2015/08/10/bergen/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s