Het is nooit opgehouden. Moord op Groningse heroïne-prostituee in Amsterdam.

monique-foto-150x150Het is alsof ze het geweten heeft. Monique Roossien (26) heeft er meerdere malen aan gerefereerd, dat Amsterdam misschien haar dood zou worden. Ze kwam uit Sappemeer, net als scholiere Sandra Kalk in 1998 (uit Hoogezand). 

In Groningen zijn er dermate veel vrouwen vermoord in een klein circuit van heroïneprostituees, dat de angst er goed in zat in de jaren negentig. Als Dirkje Bosgra verhuist naar Rotterdam, is ze een jaar later dood. Als Groningse Monique Roossien in 2001 naar Amsterdam verhuist, is ze twee jaar later dood. Beide vermoord.

Op zondagochtend 27 april 2003 wordt Monique Roossien naakt gevonden op de kade van de Uitdammerdijk in Amsterdam-Noord. Ze ligt in foetushouding naast het water en weegt nog geen 40 kilo. Ze is vele malen hard geslagen overal op het lichaam. Een zware slag met een voorwerp leidde tot een schedelbreuk en haar dood. Ze was niet seksueel misbruikt. Is zij in haar slaap verrast? Voor veel mensen is de foetushouding een slaaphouding.

De vindplaats is niet de plaats delict volgens de politie. Als de politie aangeeft dat ze dus met een auto moet zijn gebracht, krijg ik argwaan: Uitdammerdijk! IJ-meer. Een boot is even aannemelijk als een auto, misschien zelfs aannemelijker.

moniqueroosien2003Ze is een bekende van instanties. Als kind de Kinderbescherming. De politie in Amsterdam herkent haar vingerafdrukken vanwege een diefstal. In Groningen had ze al eens een roofoverval gepleegd met een stroomstootwapen op een taxichauffeur. Ze heeft de bajes van binnen gezien. Meerdere afkick-pogingen in verslavingsklinieken in de regio Groningen. Waarom ze verkast naar Amsterdam is niet duidelijk. Monique was regelmatig bij De Regenboog in Amsterdam, nu een inloophuis voor daklozen en drugsgebruikers, destijds vrouwennachtopvang.  Toch was ze een vrolijk en slim meisje.

Het contact met zus Linda verkild als ze naar Amsterdam verhuist. In september 2002 hoort zus Linda weer wat: ‘Morgen ga ik naar de kliniek Breegweestee. Daar staat me een zware taak te wachten. Ik schaam me dood’, schrijft ze in een brief aan Linda. Ze houdt het twee dagen vol, zo blijkt later. In oktober 2002 zou ze weer in Amsterdam werken, maar Linda hoort niets van haar. In januari ziet ze Monique wel op TV bij een programma over daklozen [NB ik weet niet of dit recente beelden waren, iemand?].

Wanneer wordt het weer normaal in Nederland? 

De avond voor haar dood, op 26 april 2003, zou ze nog gezien zijn op het Rembrandtplein in Amsterdam. Aan vriendin Sacha in Amsterdam, gaf ze een briefje waarin ze haar noodlot aankondigde: ‘Ik geef je dit als aandenken. Vergeet me nooit.’, staat op het papiertje dat zus Linda nog steeds heeft. Wat de context van het briefje was, is niet bekend. Linda vermoedt dat haar zus wist dat ze risico liep om vermoord te worden. Kort voordat ze werd gevonden, had Monique zogezegd een afspraak gemaakt bij de politie in Amsterdam. Ze wilde iets kwijt. Wat, is nooit duidelijk geworden. Of ze het politiebureau is binnengelopen, is niet bekend. Ook de bron van dit laatste is onduidelijk.

Monique Roossien (uit Hoogezand, 2003) staat NIET op de lijst met onopgeloste moorden in Nederland. De media heeft aan deze moord geen aandacht geschonken. Ook Sandra Kalk (uit Hoogezand, 1998) is een brute onopgeloste moord op een jonge vrouw, die niet vermeld wordt op de lijst onopgeloste moorden. Zij is genegeerd door de media. Ooit heeft iemand over Sandra Kalk gezegd, dat zij ontvoerd zou zijn geweest naar Amsterdam voor haar moord. Ook Anna Heemenga (Zuidwolde, 1995), staat niet op lijst. Zij is -net als Monique Roossien vermoedelijk- verrot geslagen in haar slaap. En dan Gonda Drent (uit Hoogezand, 1996). Ook haar zaak is niet opgelost, maar dreigt in de vergetelheid te raken. Mensen, Hoogezand is een kleine plaats in Groningen. De woonhuizen van Drent (de Hoofdstraat) en het woonhuis van Kalk (de Sluiskade) liggen slechts op 1,5km van elkaar. Wat is dit?

ps. Net als Ida Sjamsudin (Arnhem, 2010) en Iris van der Hooff (Groningen, 2014) was Monique (Groningen/Amsterdam, 2003) Roossien a) op televisie geweest recent, en b) had ze eerder contact gehad met instanties wegens problemen. Zowel Ida (in 2005) als Monique (in 2003) waren kort daarvoor op TV geweest in een programma over daklozen.

This entry was posted in Groningen, regio Amsterdam and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Het is nooit opgehouden. Moord op Groningse heroïne-prostituee in Amsterdam.

  1. Pingback: Eindtijdberichten en ander nieuws, verzameld door: Arie Goedhart | Silvia's Boinnk!!!

  2. Vogeltje says:

    Ze worden allemaal gevonden aan het water. Niet in het water, maar bij het water. En gevonden. Bovendien gevonden niet na enkele weken of maanden, maar DIRECT.

  3. Pingback: Jacqueline Antes, vriendin van Mirjam Möller, werd drie maanden later vermoord | De Bovenkamer – Het kan ook anders

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s