Robin Bogers 3 jaar in 1996: Dat verhaal is ook onvoldoende

Het is woensdag 24 april als Robin even bij Trudy pannenkoeken gaat eten. 

foto8 Robin Bogers 3 jaarDe verdwijning van Robin Bogers (3) hield Breda en later het hele land bezig. Er werd geen spoor van het kind gevonden. Voor het laatst was zij woensdagmiddag 24 april 1996 bij overbuurvrouw Trudy J. (27) op bezoek geweest, zoals ze wel vaker deed. Ze ging, aldus Trudy, even naar huis om een portemonneetje te halen en kwam niet meer terug. Ze heeft dan al pannenkoeken gegeten. De Heusdenhoutsestraat in Breda.

Op 2 mei werd Trudy J. gearresteerd. In de maanden daarna legde zij in totaal dertien afwijkende verklaringen af. Daarin beschuldigde ze diverse mensen van betrokkenheid bij de ontvoering en verdwijning van Robin Bogers. Een aantal beschuldigden bracht maanden in de cel door, onder wie de beste vriendin van Trudy. Als zoveel mensen zo lang verhoord worden in voorarrest, zal één van hen bekennen…

Het was juist overbuurvrouw Trudy, die op de dag van de vermissing, vele mensen in haar huis verzamelde, om vanaf daar een zoektocht te organiseren.

Op 12 augustus komt Trudy met een bekentenis. Zij had zelf Robin Bogers door verstikking om het leven gebracht. Het kind had bij haar thuis pannenkoeken gegeten. Toen Trudy bij haar kwam zitten, begon Robin over Nicky, het even oude zoontje van Trudy, dat enkele maanden daarvoor onverwachts was overleden. Het sectierapport geeft aan dat er een hersenafwijking was. Omdat Robin over Nicky bleef praten, heeft Trudy J. (volgens de bekentenis) de mond van Robin 10 minuten dicht geduwd. Hierna heeft ze het lichaam in een vuilniszak gestopt en deze in de bak gegooid, met een andere vuilniszak er bovenop. Twee dagen later heeft de vuilniswagen deze meegenomen.

foto3 buurvrouwWaarom stuurde Trudy niet gewoon Robin terug naar huis? Ze had de pannenkoeken al gegeten. Als Robin zo door zou gaan over haar overleden kindje, neemt niemand het Trudy kwalijk als ze Robin snel weer bij moeder aflevert aan de overkant. Simpel.

Later trekt ze deze bekentenis weer in. Trudy J. is veroordeeld tot 7 jaar gevangenis.

Wat is het bewijs voor de schuld van overbuurvrouw Trudy J.? 

  • Zij is de laatste persoon die zegt Robin Bogers gezien te hebben.
  • Er is na maanden verhoren een bekentenis verkregen van deze vrouw in rouw.
  • DNA-onderzoek wees uit dat het schoentje van Robin Bogers was, aldus politie (link).

Waarom twijfel ik aan het hele verhaal?

  • Heeft er echt niemand even in haar berging en de kasten gekeken, om vast te stellen of Robin Bogers zich niet ergens verstopt had op 24 april? Dat risico liep Trudy. Het is zelfs uiterst ongeloofwaardig dat al die mensen in het huis van Trudy zijn, willen helpen met het vinden van Robin, maar niemand doorzoekt het huis van Trudy? Dat is namelijk het eerste wat je doet: Is het kindje niet in een bak in de schuur gevallen oid? Verstoppertje onder het bed en in slaap vallen? [Begin met zoeken in huizen, overal!]
  • Waarom zou je een kind in de afvalbak gooien en twee dagen wachten tot de vuilnis gehaald wordt? Het risico op ontdekken is groot en het spoor gaat terug naar jou. De huisvuilbakken zijn daar in die wijk genummerd namelijk. Het afval gaat naar een regionale vuilstortplaats in Zevenbergen. Daar is door 200 (!) politiemensen gezocht naar de stoffelijke resten. Alleen een schoen is gevonden.
  • Op 5 mei 1996 wordt een voetje met schoentje gevonden, nadat Trudy over de telefoon tegen haar ex-man enkele dagen daarvoor zegt “Ze zijn aan het zoeken op de vuilnisbelt. Misschien vinden ze wel een schoentje of zo”. Vervolgens vinden ze een schoentje enkele dagen later. (link) Het wordt als daderkennis gezien.
  • Hoe kan het überhaupt dat alleen een voetje met een schoentje is gevonden? En dan is dus eigenlijk alleen het schoentje gevonden, met hierin wat stukjes voet…. Als het verhaal van Trudy J. waar zou zijn, dan was de rest van haar lichaam ook gevonden.
  • Is een schoentje met wat resten voet erin voldoende bewijs van overlijden? Voor de ouders zal dit in ieder geval geen bewijs van overlijden zijn, ben ik bang. Een schoentje met delen van de voet erin. Hoe doe je dat? Is dat door grijpers op de vuilnisbelt gebeurd? Op mij komt het niet over alsof een mevrouw een heel lichaam van een kind in een vuilniszak stopt en meegeeft in de vuilniswagen. En waarom heeft de politie sowieso niet alle vuilnis uit die buurt in de desbetreffende week doorzocht? Trudy heeft notabene zelf de politie gebeld toen ze zag dat de vuilnis alles uit de buurt meenam.
  • Waarom wordt iemand voor moord veroordeeld als er slechts een schoentje is gevonden en er een bekentenis is, die vervolgens wordt ingetrokken? Het is mager.
  • Was Cees van Spierenburg vanaf het begin betrokken? Maar die was toch OvJ? Het ging in eerste instanties toch om een zoektocht in verband met een verdwijning?
  • Verdwijning. Haal je dan geen speurhonden door de buurt? Doorzoek je niet direct rondom de huizen in de omgeving, als buren toestemming geven? Trudy had hen zelf binnengelaten in haar huis, om zogezegd een zoekactie op te zetten? Dus?

Dit is wat Cees van Spierenburg er later over zegt: “Er wordt een massale zoektocht georganiseerd, vanuit háár huis [Trudy]. We haalden alles uit de kast. Dertig rechercheurs, misdaadanalyse, ME, Defensie worden ingezet. Zonder resultaat.’ Alle betrokkenen worden in kaart gebracht. Ook Trudy J. die Robin het laatst gezien heeft, wordt in de gaten gehouden.”  Geen van die mannen trekt een afvalbak open om te zien wat er inzit? Een verwarde rouwende vrouw alleen leidt ze om de tuin? Het kan, maar.

Ik vraag me nog steeds af waar dan het lichaam van Robin (3) is gebleven. 

ps. Nicky K. en Robin Bogers speelden altijd samen: op straat, bij elkaar thuis en op speelzaal de Blokkendoos. Nicky, het zoontje van Trudy, geboren op 22 januari 1992 in Oosterhout. Hij overleed volgens gemeentelijke gegevens op 18 december 1995 in Breda. De as van Nicky zou op 7 mei worden bijgezet op de urnenbegraafplaats, maar dat ging hierdoor niet door (Is Nicky gecremeerd, ná de verdwijning van Robin? Waarom? Had iemand ineens haast?) Nicky (3) speelde 18 december bij zijn vriendinnetje Robin (3). “Op zeker moment komt hij thuis en zegt: mama, ik ben zo moe. Moeder zegt: ga maar even op bed liggen. Even later komt ze boven en dan blijkt het kind overleden te zijn.” Er is sectie verricht. Er was iets met de hersenen. De politie zag dit als een natuurlijke dood en bleef dit kennelijk zo zien, ook na de verdwijning van buurmeisje Robin (geboren 15 mei 1992). Twee kindjes van 3 jaar oud. Beide uit dezelfde buurt, dezelfde kring van ouders, dezelfde peuterspeelzaal, altijd samen. Beide dood. De één gecremeerd. De ander wordt nooit terug gevonden. Wat is dit? Ik heb vragen. 

This entry was posted in Robin Bogers and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Robin Bogers 3 jaar in 1996: Dat verhaal is ook onvoldoende

  1. Pingback: Eindtijdberichten en ander nieuws, verzameld door: Arie Goedhart | Silvia's Boinnk!!!

  2. Pingback: Doodsoorzaak onbekend. Daar leer ik niets van. Of toch wel? (deel 2) | De Bovenkamer – Het kan ook anders

  3. Laura says:

    Weet niet of je bekend bent met de procedure van crematies? Je vraagt je af of Nicky pas ná de verdwijning is gecremeerd, omdat hij in december was overleden en zijn urn met as pas in mei zou worden bijgezet.
    De as van een overleden persoon wordt echter nooit gelijk op dezelfde dag van de crematie vrijgegeven aan de nabestaanden. Wettelijk gezien mag dat niet eens, op z’n vroegst pas na een maand, maar het kan ook nog langer duren. Toen mijn moeder bijvoorbeeld was overleden en een week later werd gecremeerd, gingen er nog bijna 3 maanden overheen, voordat haar as aan ons werd vrijgegeven.
    De regel omtrent het vrijgeven van de as staat vastgelegd in de Wet op de lijkbezorging (artikel 59, lid 1)
    De achtergond van deze regel is, dat Justitie graag heeft dat as of een asbus niet meteen ‘verdwijnt’; het is in theorie nog een korte periode mogelijk om onderzoek naar de as te doen, bijvoorbeeld naar sporen van gif. Een andere, in de praktijk belangrijkere, reden is dat nabestaanden zich nog kunnen bezinnen over wat er met de as moet gebeuren. Bijzetten? Uitstrooien? Thuis bewaren? Verdelen onder andere familieleden? Enz. Rouwende nabestaanden hebben tijd nodig om daarover na te denken. Ook wanneer de as eenmaal al is vrijgegeven, kan er nog een lange tijd overheen gaan, voordat de nabestaanden eruit zijn wat ze ermee willen doen… Dat de as van Nicky 6 maanden na zijn overlijden zou worden bijgezet, is dus helemaal niet uitzonderlijk/verdacht/vreemd etc. (misschien dat de datum 7 mei een speciale betekenis had voor de familie?).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s