Je suis Charlie. To be or not to Be. Waarom is dat de vraag?

B7TdjvFCYAAbPhh JeSuisCharlieExact. Waarom is dat de vraag? Omdat je in vredige tijden andere waarden laat prevaleren, dan in onvredige of bedreigende tijden. Daarom.

  • Eigenlijk ben ik geen Charlie. Het belang van vrije meningsuiting is mij altijd duidelijk geweest. Debat. De geest scherpen. Dat is vooruitgang en beschaving. Ik wil leven in een land waar mensenrechten belangrijk zijn en gelden voor iedereen. Ik wil leven in een land waar discussie mogelijk is, zonder angstig over je schouders te kijken. Ik wil leven in een rechtstaat, waar ik ervan op aan kan, dat het systeem in het ergste geval de rechtsorde herstelt. Het goede prevaleert, als je met een gedegen dossier op de juiste wijze iets aan de kaak stelt. Vrije pers. Onafhankelijke rechtspraak op basis van gelijke rechten voor iedere burger. Diversiteit van meningen en levensstijlen en persoonlijke smaak. Ik ben daar allemaal voor. En dus was ik geen Charlie. Als plaatjes te beledigend worden of zelfs wat ranzig, dan is het niet mijn persoonlijke smaak. Schreeuwerig types, daar hou ik ook niet van. De maatschappij die ik schets, die beschaving, dat beschaaft mij. Zo ben ik.  Ik wil dus leven in een land waar Charlie zich veilig voelt en leeft, maar ik ben dan zelf geen Charlie.  

De waarden die wij laten prevaleren, dat is afhankelijk van de situatie waarin wij ons bevinden.

  • Vandaag ben ik Charlie. En dat is in mijn geval niet hypocriet. Wie gelooft nog dat bovenstaande beeld een correcte beschrijving van de situatie in Nederland is? Ik erger me kapot aan de blindheid, waarmee mensen in ons land zich vasthouden aan bovenstaande ideaal. Het staat als een ontzettende paal boven water, dat we niet meer leven in zo’n land. We zijn geen rechtstaat meer. Mijn rechten als burger, daar loopt het systeem fluitend overheen en iedereen ziet dat. Het maakt niemand wat uit! Vrije pers? Serieus? Kijkt u wel eens TV met uw hersenen nog aan? De diversiteit die er zit in huidskleuren, dreunen allemaal een monotoon beperkt meningenpalet op. Over smaak kunnen we het met goed fatsoen ook niet meer hebben. Dit land wordt afgebroken en we kijken ernaar alsof we het IQ van een napraat-papegaai hebben. Ik ben woedend. Ik wil schreeuwen van de daken. Het maakt me niet meer uit of dat beschaafd overkomt! Hoe kan het? Waarom hebben wij amper Charlie’s in ons land? Waar zijn die heen? Knielen die allemaal voor wethouders om in hun anti-kraak-pand te mogen blijven? In deze individualistische maatschappij zijn er weinig karakters die zich onafhankelijk opstellen. Ik kook van woede. Als jouw beschaving wordt afgebroken, dan ga je niet beleefd staan toekijken en met beschaafd mondje prevelen over fatsoen. Dan ben je: fout. Dat is en blijft mijn oordeel. Ik ben Charlie! 
This entry was posted in international, Media, Politie, Politiek and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Je suis Charlie. To be or not to Be. Waarom is dat de vraag?

  1. kaskaas says:

    Zo is het . Dus schreeuw-schreeuw-schreeuw het over de daken, als Andre van Duijn het al zij.

  2. jimmypimmy says:

    Wat Hans Teeuwen zegt. Fuck die schijnheilige beleegdheden. Niet nu. Dat stadium zijn we voorbij. Als je nu schreeuwerig respect opeist, sla je falikant de plank mis. Stelletje debielen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s