FREEDOM 4 MAUD – Samengevat, de Nederlandse overheid hangt van complotten aan elkaar: de dubbele bodem in Bangkok – FREEDOM 4 MAUD

Please press “English language” in the menu on the right, for the articles in English. 

Foto PaspoortMijn reisgenoot maakte, zonder dat ik dit wist, foto’s in Bangkok, van de Koninklijke familie.

  • Op 6 december 2000 zag ik de Koninklijke familie samen met minister Benk Korthals in Bangkok in een compromitterende situatie.
  • Om eerlijk te zijn, ik had ze aanvankelijk niet eens herkend, want heb niets met het Koningshuis (ik lees de bladen niet).
  • Ik wilde niets doen met de in Bangkok opgedane  kennis. Het lukte me te ontsnappen naar Cambodja en ik dacht niet gezien te zijn. Ik wist dat er een pedofeestje was, maar niet hoe prominent de gasten waren.
  • Zonder dat ik het wist, had mijn reisgenoot echter foto’s gemaakt. De foto’s (waarvan ik het bestaan niet kende) waren reden voor Beatrix om mij te laten stalken op gruwelijke wijze.
  • Het Koninklijk Huis zag deze foto’s zogenaamd als bedreiging (daarom waren ze boos). In werkelijkheid hadden zij ons bewust in die val gelokt. Het werkt alleen niet.

Sinds kort weet ik dat het Koningshuis vermoedelijk in het complot zat: zij hebben dan Anouk bewust de foto’s laten maken, om redenen nog niet geheel duidelijk. 

Het is allemaal geen toeval geweest.

  • Het ergste is, het was geen toeval dat wij op dat moment in Bangkok waren.
  • Degene die Beatrix “hielpen” om mij kapot te stalken, zaten er waarschijnlijk achter.
  • Gang stalking is een misdaad, van een systeem tegen een individu. Dit moet stoppen.
  • Ik ben gestraft voor een bedreigende actie (de foto’s), door partijen die notabene ZELF mijn reisgenoot die foto’s hebben laten maken.

Hoe nu verder?

  • Dit raakt de kern van de democratische rechtstaat, keihard.
  • Hoe kan het dat de halve maatschappij meedoet met het martelen van een burger?
  • Niemand verdient het zo slecht behandeld te worden, op deze georganiseerde wijze.
  • Zowel het Koningshuis als Justitie/AIVD als medeplichtigen hebben iets uit te leggen.
  • Als land kunnen we pas verder, als schuldigen gestraft worden en de positie van (speciale) agenten ter discussie staat.

Ik wil mijn dossier in kunnen zien, om daarna te beslissen welke actie ik ga nemen. De bevolking zal geïnformeerd moeten worden over de verschillende doofpotten die er geweest zijn (waarbij de rechten van “slachtoffers” gerespecteerd worden!). Wij zijn als land toch geen proeftuin voor geheime diensten en andere kakkerlakken? Wie heeft mij en de rest van het land uitverkocht aan internationale instanties? Hoewel overbodig zeg ik het toch: niemand had of heeft het recht dit te doen. Wij zijn de burgers van dit land!

Ik verzoek daarom eenieder, om tenminste één case (mijn case of een andere) beschreven op deze website. tot u te nemen in detail, en mee te helpen aan een oplossing daarvan.

Donaties zijn zeer welkom bij de links in het menu rechts… 

Op deze website worden diverse cases beschreven. Ik roep eenieder op om informatie te delen over cases in de eigen omgeving. Locals weten vaak veel. Mijn ervaring is dat er in de media en vanuit de ambtenarij veel misinformatie wordt gegeven over onopgeloste moordzaken. Het kunnen daarom ook hoaxes zijn en/of staatsmoorden. Door deze zaken te bespreken, loop ikzelf een risico (niet alles kan kloppen). Van mijn eigen zaak kan ik de feiten met redelijke zekerheid uitzoeken, om daarna te schrijven. Over de andere zaken, de cold cases, moet ik (deels) vertrouwen op informatie in de media. Desalniettemin meen ik deze (andere) onderzoeken ook te moeten plegen, omdat niemand het doet. Als burgers van NL zijn we dit aan elkaar verplicht! 

Posted in Bangkok, Best -must read- posts, Free Maud, international, Justitie, Koningshuis, Maud Oortwijn, Pedonetwerk, Politie, Politiek, Privacy, Waarheidscommissie | Tagged , , , , , , , , , , , | 11 Comments

Twee ladders bij de buurman

Ik begin te vermoeden dat mijn lot al besloten is. Zeker is het niet, maar. Ik zie twee ladders bij de buren achterin de tuin. Nee, ze schilderen daar niet vandaag. We weten het niet, maar vragen het ons nu af. Je komt daar wel mee de schutting over? Laten we niet paranoia gaan doen over buren die klussen in de tuin!

Ondertussen wacht ik de uitkomst van de rechtbank gewoon af. Ik sta juridisch zeer sterk en een rechter is verplicht zich aan het recht te houden. Daar moet ik vertrouwen in hebben. Nee, ik zal niet vluchten voor de zekerheid naar het buitenland, want dat kan ik financieel niet bekostigen en mijn vijanden zitten wereldwijd. Het heeft geen zin.

De enige manier om dit soort wanpraktijken te bevechten, is als voldoende mensen in eigen land gaan opstaan. De praktijk doet je het gezweem op 5 mei anders ervaren “dit nooit weer” (ahum). Mensenrechten zijn niet iets wat je puur bij een rechter kan laten liggen. Het betekent niets, als niet velen ervoor opkomen als nodig.

 

Vandaag zullen ze me niets doen, want mijn huisgenoten hebben internationaal bezoek. Het oppakken moet (als het gebeurt) wel stiekem ongezien gebeuren.

Ik hoop nog steeds op een eerlijke rechtbank, die niet meegaat in de waanzin.

Posted in Maatschappij | 1 Comment

Na lang twijfelen, hierbij mijn verzoek tot wraking online. Ik heb publiek als getuige nodig, ben ik bang.

Rechtbank Amsterdam, Afdeling Familiezaken BOPZ

Parketnummer: C/13/624010 17-1032

Betreft: Wrakingsverzoek Voorlopige Machtiging (BOPZ)

 

Amsterdam, 24 maart 2017

Edelachtbare heer/vrouwe,

Allereerst verzoek ik hierbij om a) de notulen van de zitting van 22 maart jl. en b) de respons op mijn fax van 21 maart jl. betreffende het verzoek tot uitstel van de zitting (vanwege gebrek aan GGD dossier en de vertrouwenscrisis met de advocaat). Naar ik begrepen heb, heeft ene heer Schwartz (die nadrukkelijk niet mijn advocaat is) wél een respons op deze fax gekregen. Het is onjuist, als een advocaat (die nota bene niet mijn advocaat is) correspondentie ontvangt, maar de betrokkene niets ontvangt (Wbp; EVRM 6; Sv 50&51).

Als tweede wil ik nogmaals benadrukken dat ik geen advocaat in armen heb genomen (EVRM art 6 lid 3c). De toegewezen advocaten Van Essen en Schwartz zijn door mij ontslagen. Zij zijn niet mijn advocaat. Alle correspondentie van de zaak dient de rechtbank te doen toekomen aan ondergetekende direct (mevrouw G.J.M. Oortwijn). Er gaat op dit vlak al enige tijd het één en ander niet correct.

Ten derde, de wraking. De zitting van 22 maart jl. heb ik nu kunnen overdenken. Er is mij tevens nieuwe informatie ter ore gekomen op de website Inspirazi. Bij nader inzien verzoek ik de rechter de heer F. van Arem te wraken. Volgens artikel 6 EVRM heeft iedere betrokkene recht op een berechting ‘by an independent and impartial tribunal’. Daar is hier geen sprake van. Van Arem heeft meer dan de schijn van partijdigheid tegen zich en is geenszins onafhankelijk te noemen. De verbondenheid van Van Arem met zowel Justitie als Capgemini, maakt hem niet onafhankelijk. Ondergetekende heeft nota bene aangiftes gedaan tegen leden van beide organisaties. Er was sprake van vooringenomenheid tijdens de zitting. De rechter leek tijdens de zitting de meest elementaire aspecten van het dubieuze BOPZ-verzoek niet te toetsen (geestesstoornis, gevaar en de noodzaak tot de voorgestelde dwangbehandeling). De vele ontlastende bewijzen die ondergetekende heeft aangedragen, werden niet in ontvangst genomen (de map met bijlagen op de 2 A4 pleitnota is integraal geweigerd). Bovendien gaf de rechter blijk van voorkennis, die alleen via Justitie kan zijn verkregen en niet in het dossier staat dat gedeeld is in deze zaak. Dat laatste is een doodzonde bij een betrokkene die een conflict heeft met Justitie, vanwege jarenlang hinderlijk volgen.

Op 21 maart vernam ik de identiteit van de rechter voor de zitting op 22 maart. Ik bekeek kort zijn profiel op de website voor nevenfuncties van rechters, waarop niet te zien is hoe zwaar Van Arem verweven is met de overheid. Van Capgemini wordt geen melding gedaan. Diezelfde dag verzocht ik om uitstel van de zitting, omdat ik a) nog steeds geen afschrift van persoonsgegevens van de GGD had ontvangen én b) omdat er een vertrouwenscrisis was met de mij toegewezen advocaat, waarvan ik geen gebruik wenste te maken. Ik ging ervan uit dat dit verzoek tot uitstel gehonoreerd zou worden, omdat dit fundamentele onderdelen zijn van het recht op verweer. In dat geval zou ik weer een andere rechter krijgen. Voor de zekerheid bereidde ik die dag de zitting in een pleitnota voor, voor het geval de zitting doorgang zou vinden.

Om misstanden te voorkomen besloot ik naar de zitting van 22 maart te gaan, hoewel ik geen enkele reactie had ontvangen op het door mij aan de griffier verzonden verzoek tot uitstel van 21 maart jl. Op de Parnassusweg bleek de zitting nog ingepland te staan, waarbij de psychiater Tuinebreijer aanwezig was, om te proberen namens de GGD een gedwongen opname van mij vanuit de thuissituatie te bepleiten (zomaar, zonder daarvoor argumenten te hebben, behalve “de familie maakt zich zorgen”). Deze BOPZ-aanvraag is ingediend vanuit het ministerie van Justitie (OM).

De aanleiding van dit VM-verzoek in het kader van de wet BOPZ, is de lastige situatie voor het ministerie van Justitie, omdat zij een niet-criminele burger (ondergetekende) jarenlang onterecht gevolgd hebben, zonder dat dit geleid heeft tot een dossier geschikt voor een strafrechterlijke vervolging. Dit wordt ook erkend door de Landelijke Politie, waarvan ondergetekende brieven als bewijs heeft. De Landelijke Politie “wil kennelijk iets” met deze situatie en probeert het nu maar via de wet BOPZ en een psychiater van de GGD (gemeente). De GGD wordt reeds jaren aangespoord door de Politie, om ondergetekende te benaderen en te proberen haar in de hulpverlening te trekken, wederom zonder enige aanleiding. Dat is kennelijk wat de Landelijke Politie doet, als een onterechte “Potentieel Gewelddadige Eenling” jarenlang geen strafbare feiten begaat, ondanks het hinderlijk volgen. Ondergetekende is nooit op het aanbod van hulpverleners ingegaan en zij kent de GGD psychiaters niet. Er zijn immers geen psychiatrische problemen.

Men zou verwachten dat een rechter kritisch kijkt naar ieder BOPZ-verzoek, juist omdat hier een niet-criminele gezonde burger vanuit de thuissituatie te maken krijgt met vrijheidsontneming en (medische) dwangbehandeling. Dat zijn ernstige schendingen van mensenrechten. Deze rechter deed dat niet.

De concrete gronden voor het wrakingsverzoek zijn:

  1. Aan het begin van de zitting op 22 maart maakte ik opnieuw duidelijk dat ik de aan mij toegewezen advocaat de heer Schwartz niet als mijn advocaat wenste. Hij is door mij ontslagen nog voor er sprake was van een raadsman-cliënt relatie. De rechter was vervolgens bereid mijzelf alleen mijn verdediging te laten doen zonder advocaat, maar eiste de aanwezigheid van de advocaat Schwartz aan het eind van de zitting, om desgewenst nog iets toe te voegen. Ik weigerde, want mag mijn eigen verdediging kiezen en dat is zonder advocaat. Ik had volgens de rechter inderdaad het recht geen advocaat te nemen. Hoewel de heer Schwartz niet mijn advocaat was, claimde de rechter dat hijzelf het recht had om eenieder te horen die hij wilde en dat was in dit geval ook de heer Schwartz. Voor mij is onduidelijk waarom de heer Schwartz alsnog gehoord is door de rechter Van Arem en ik vrees dat deze (tegen mijn nadrukkelijke wens) als mijn advocaat in de boeken staat. Voor alle aanwezigen was duidelijk dat ik de heer Schwartz niet als advocaat wenste. Het druist in tegen het fundamentele recht van een betrokkene om de eigen verdediging te kiezen. Op de eis van de rechter heeft het gezelschap om onduidelijke redenen geluisterd naar een advocaat, wiens functie in het proces onduidelijk was. De rechter gaf aan Schwartz te horen als expert. Indien de rechter van mening is, dat een betrokkene in een BOPZ-zaak altijd een advocaat moet hebben, dan zou deze de betrokkene daarvan op de hoogte moeten stellen, vooraf (dus tijdig), met een verwijzing naar het desbetreffende wetsartikel. Ondergetekende geeft er de voorkeur aan geen advocaat te hebben en maakte dat duidelijk. Deze voorkeur is conform artikel 6 EVRM. Het was een vreemde vertoning tijdens de zitting. Ik kon mijns inziens de rechter echter niet het recht ontzeggen om een expert te horen, indien hij dit wenste. En het was duidelijk dat Schwartz niet mijn advocaat was.
  2. Het bezwaar van ondergetekende, dat de GGD pertinent weigert om inzage te geven in de verzamelde persoonsgegevens, werd niet geadresseerd. Ik heb recht op inzage in de persoonsgegevens (en/of verzinsels over mij), die kennelijk zonder mijn toestemming zijn vastgelegd binnen de GGD. Ik ben nota bene nog nooit cliënt bij de GGD geweest. Deze illegaal verzamelde persoonsgegevens (Wbp; artseneed) zouden de basis vormen van een dubieus BOPZ-verzoek. Voor het verweer in de BOPZ-procedure is van essentieel belang, dat ik inzage heb in de bronnen waarop de “vermeende diagnose” gebaseerd is en wat het “vermeende behandelplan” is (Wbp; EVRM artikel 6 lid 3b). Ook terplekke in de zitting heeft de rechter deze basisinformatie niet gevraagd aan de aanwezige psychiater Tuinebreijer.
  3. Achteraf blijkt, dat de rechter Van Arem tevens werkt met Capgemini Academy. Dit werd niet vermeld bij de nevenfuncties van de rechter, maar blijkt uit diens particuliere website Inspirazi. De Capgemini groep is de ex-werkgever van Oortwijn. Deze organisatie is jarenlang actief betrokken geweest in het hinderlijk volgen van betrokkene door Justitie (2000-2005), zonder dat zij dit aanvankelijk wist. Ondergetekende heeft om die reden geen contact met veel van haar ex-collega’s. Capgemini heeft een groot belang bij het “voor gek verklaren” van een ex-werknemer, die belastende zaken over Capgemini als werkgever naar buiten kan brengen. De rechter Van Arem werkte ten tijde van het hinderlijk volgen bij Capgemini (mogelijk als freelance). Hij was aldus destijds al onderdeel van de organisatie Capgemini, waartegen ondergetekende aangiftes heeft gedaan, welke nu (jaren later) aanleiding zijn voor de BOPZ procedure. Er is niet alleen sprake van een gebrek aan onafhankelijkheid, de rechter is betrokken bij organisaties waartegen aaangiftes is gedaan.
  4. De rechter F. van Arem werkt tevens bij het ministerie van Justitie en specifiek ook de Politie. Dat maakt deze rechter ongeschikt om als onafhankelijke en onpartijdige rechter op te treden in zaken waarin het Openbaar Ministerie en/of Justitie een rol speelt. Tijdens de zitting kwam de onterechte registratie als “Potentieel Gewelddadige Eenling” uitgebreid aan bod. Justitie heeft een groot belang om deze jarenlange ongefundeerde registratie als PGE-er te fabriceren tot een dossier waarin het lijkt alsof het jarenlang hinderlijk volgen wél terecht zou zijn geweest. Bij werkgever Boer & Croon kwam ondergetekende onder andere Pieter Cloo (voormalig SG Justitie) tegen in het team dat haar hinderlijk volgde. Zij heeft ook tegen hen aangifte gedaan en is ook hier een artikel 12 procedure gestart. Het ministerie van Justitie is een belangrijke opdrachtgever van het bedrijf van de rechter Van Arem. Er is niet alleen sprake van een gebrek aan onafhankelijkheid, de rechter is betrokken bij organisaties waartegen aaangiftes is gedaan door ondergetekende.
  5. De verwevenheid met Justitie bleek ook uit het gedrag van de rechter tijdens de zitting. Daar waar de politie verplicht is de causatie te noemen bij een verhoor, benadrukte de rechter Van Arem zijn positie als rechter “jij bent hier nu in mijn rechtzaal en ik stel je deze vraag”. Dat gebeurde juist als betrokkene van mening was, dat er doorgevraagd werd op zaken die er niet toe zouden moeten doen in een BOPZ-procedure of als zij bij voorkeur geen antwoord wilde geven, zoals de financiële positie van ondergetekende en de vrijetijdsbestedingen. De rechter suggereerde dat gebruik maken van zwijgrecht in een BOPZ-procedure tegen je werkt.
  6. De rechter had voorkennis, die alleen vanuit Justitie verkregen kan zijn. Van Arem vroeg uit zichzelf aan de psychiater Tuinebreijer naar een aangifte tegen ondergetekende van ‘belediging’ van een BOA (Buitengewoon Opsporingsambtenaar), welke gedateerd zou zijn op 28 januari 2016. De psychiater Tuinebreijer reageerde hierop met “nee”, wetende waarom het zou gaan (nogmaals: er is kennis vanuit Justitie aanwezig bij de GGD). Deze ‘kennis’ van de rechter over een vermeende aangifte kwam niet uit het dossier toegezonden vanuit het OM. Ondergetekende beschikte ook niet over kennis van een dergelijke mogelijke aangifte. Kennelijk heeft de rechter buiten het dossier om een onderonsje gehad en informatie gekregen vanuit Justitie. Dat is beïnvloeding vanuit de tegenpartij. De rechter leek overigens ook op de hoogte van het feit dat ondergetekende vanuit de Politie geen kennis had kunnen nemen van de meldingen in het politiesysteem (persoonsgegevens). De rechter vond het normaal, dat de betrokkene formeel niet de informatie van Politie had ontvangen waar zij recht op heeft voor haar verdediging (EVRM artikel 6 lid 3b). Alles suggereerde dat de rechter onder een hoedje speelt met Justitie/GGD en dat is een kwalijke zaak. De Landelijke Politie probeert namelijk via de BOPZ een niet-criminele burger op te sluiten, vanwege haar ideëen.
  7. De aanwezige psychiater Tuinebreijer erkende dat de GGD de ondergetekende niet kent en nog nooit gesproken heeft. Desondanks bleef Tuinebreijer bij zijn eis tot dwangopname. De enige argumenten die gebruikt werden waren: “de familie maakt zich zorgen”. Er is door de rechter geen inhoudelijke vraag gesteld over de inhoud van de aanvraag voor Voorlopige Machtiging, niet wat betreft de aard van de vermeende geestesziekte en niet wat betreft mogelijk vermeend gevaar. In deze aanvraag staan verregaande beoordelingen, zoals “gevaar dat betrokkene zich van het leven zou beroven” en “gevaar dat betrokkene een ander van het leven zou beroven”. Als over iemand zonder historie van geweld dergelijke beoordelingen staan in een “geneeskundige verklaring” (zonder dat enig gesprek plaatsgevonden heeft met psychiaters), dan is het voor de hand liggend om een toelichting te vragen aan de arts. Het zijn verregaande claims vanuit de GGD op basis van niets. Er was bij de rechter niet eens de schijn van waarheidsvinding of toetsing van de aanvraag.
  8. Op geen enkele wijze zijn de voorgestelde mensenrechtenschendingen vanuit de GGD inhoudelijk getoetst. De psychiater heeft op geen enkele wijze toegelicht, waarop de ‘vermeende diagnose’ gebaseerd is, maar erkende ondergetekende niet te kennen. De psychiater heeft op geen enkele wijze toegelicht wat de dwangbehandeling zou inhouden, maar wilde ondergetekende wel minstens enkele maanden tot zijn beschikking hebben voor de (onbekende) dwangbehandeling in de door hen verkozen gesloten inrichting (BW 7:448 ). Het is alsof deze arts nog nooit gehoord heeft van een artseneed of zelfbeschikkingsrecht. De rechter heeft slechts gevraagd naar de duur van de (onbekende) dwangbehandeling en de locatie van de (onbekende) dwangbehandeling. Er was vanuit de rechter niet eens de schijn van waarheidsvinding ot toetsing van de VM-aanvraag. Hoe kan een rechter beslissen over dwangbehandeling, als de diagnose vaag is en de behandeling in het geheel onbekend?
  9. De aanleiding van het BOPZ-verzoek zou zijn, dat familieleden zich zorgen maken. Ondergetekende ziet het gezin waarin zij geboren is niet meer sinds 1991, op eigen verzoek. Ondergetekende kan bewijzen dat dit een verstandige beslissing is. Op de zitting wilde ondergetekende deze bewijzen bespreken en overhandigen, maar de rechter weigerde. Er werden geen vragen gesteld over de problematische familierelatie, maar de familie zou wel door de rechter gecontacteerd worden om hen om een mening te vragen. Hierop vertelde ondergetekende dat Gerda Oortwijn het syndroom Münchenhausen by proxy heeft. De rechter begreep wat dit was, maar wilde er geen bewijzen van zien. Opnieuw was er niet eens de schijn van een poging tot waarheidsvinding. Ook niet, nadat ondergetekende aangaf zelf ooit aan een advocaat gevraagd te hebben uit te zoeken hoe je formeel kan scheiden van het gezin waarin je opgroeit.
  10. In 2015 en 2016 ontving ondergetekende van de Politie tweemaal een brief, waarin zij aangaven dat zij ondergetekende niet als “mogelijk gevaar” zagen. Opnieuw was er niet eens de schijn van een poging tot waarheidsvinding. Ook deze brieven wilde de rechter niet tot zich nemen. Ondertussen staat onomstotelijk vasts, dat de GGD in hun gedragingen al jaren wordt aangestuurd door de Politie. Deze BOPZ-aanvraag wordt gestuurd vanuit Justitie, hoewel de Politie erkent dat er geen sprake is van indicaties van “mogelijk gevaar”. De GGD wordt vanuit de Politie gestuurd.

Na de zitting ben ik er achter gekomen (de website Inspirazi.nl), hoe de rechter via zijn bedrijf Inspirazi werkzaam is voor de ex-werkgever Capgemini (Capgemini Academy). Deze ex-werkgever Capgemini is jarenlang actief betrokken geweest in het hinderlijk volgen van ondergetekende door het ministerie van Justitie. Ondergetekende heeft hiervan aangifte gedaan en is artikel 12 procedures gestart. Dit was de rechter bekend. Aangezien deze rechter Van Arem achteraf tevens blijkt te werken voor het ministerie van Justitie én specifiek voor de Politie, is geen sprake van een onpartijdige rechter. Tijdens de zitting kreeg ik reeds de indruk de rechter ergens van te kennen (van gezicht), maar kon op dat moment deze herinnering niet thuisbrengen. Om niet de concentratie te verliezen, probeerde ik te focussen op een juiste verdediging, omdat ik meen juridisch zeer sterk te staan inhoudelijk. De rechter heeft immers de plicht zich aan het recht te houden bij rechtspreken. Achteraf weet ik zeker deze rechter regelmatig gezien te hebben bij Capgemini.

De primaire verantwoordelijkheid om een onafhankelijke rechter te bieden, ligt bij de rechter. Van onpartijdigheid en onafhankelijkheid is hier geen sprake. Ondergetekende staat hier tegenover een consortium van Politie/GGD/gemeente/OM in een BOPZ-zaak ingediend door het OM, met een rechter die werkzaam is voor diverse overheden, waaronder de Politie, gemeenten, én een (medeplichtige) ex-werkgever. Deze rechter heeft per definitie de schijn van partijdigheid tegen zich. Het bleek ook tijdens de zitting. Het is lastig voor ondergetekende om een onfhankelijk rechter te vinden, omdat alle rechters in Nederland benoemd worden door de Kroon. Die beperking is helaas nu een gegeven. Een onafhankelijke en onpartijdige rechtbank is een fundamenteel recht. Een rechter die zo duidelijk gerelateerd is aan meerdere partijen die ondergetekende het leven zuur gemaakt hebben (het ministerie van Justitie, de gemeente, en Capgemini), is niet onafhankelijk te noemen. Ondergetekende verzoek wraking van de rechter F. van Arem.

Hoogachtend,

Mevrouw G.J.M. (Maud) Oortwijn MA Msc Mphil PhD

 

Posted in Amsterdam, GGZ, Justitie, Maatschappij, Politie, Politiek, regio Amsterdam | Tagged , , , , , , , , , | 3 Comments

Ik verdedig mijzelf, zonder advocaat

Waarom? Omdat ik het recht heb op vrije keuze van verdediging. Ik heb slechte ervaring met advocaten. Dat weten ze op de rechtbank ook.

Advocaten kunnen onder andere worden misbruikt, om informatie achter te houden voor burgers (in strijd met o.a. artikel 50 en 51 Sv en EVRM artikel 6). Dan sturen ze (Rechtbank of Justitie) informatie alleen naar de advocaat, maar niet naar de cliënt. Funest natuurlijk voor de vertrouwensrelatie raadsman-client en funest voor een goed verweer. Het gebeurt mij continu, dat achterhouden van informatie, wat nóg een reden is geen advocaat te wensen. Het achterhouden van informatie belemmert mij in mijn verweer. Daar werkt de rechtbank aan mee. En advocaten lenen zich daar vaker voor, is mijn ervaring met ze.

Omdat het moeilijk blijkt een advocaat te ontslaan, zet ik de e-mail maar online. Hoe anders kan ik met zekerheid afkomen van de (toegewezen) advocaat? Deze komt gewoon opdagen op de zitting op 22 maart, nog steeds. Als ik zeg in de zitting deze advocaat niet te wensen, dan stelt de rechter dat hij het recht heeft iedereen te horen die hij wenst, ook een toevallige advocaat die er is. Wat kan ik er tegen inbrengen, zo lang duidelijk is dat die man mijn advocaat niet is? Een rechter mag bronnen raadplegen. Schwartz is nooit mijn advocaat geweest en dat weet de rechter ook.

Nog steeds wordt informatie niet naar mij gestuurd, want ik kreeg geen reactie op de fax van 21 maart op mijn adres. Dat wist ik alleen niet op woensdagochtend in de rechtszaal op 22 maart, want de zitting begon 9.30h en ik had geen internettoegang.

Hoe kan dit mensen? Ik zet de e-mails naar de advocaat uit pure noodzaak online, omdat ik anders mogelijk niet van hem afkom.

———————————-
Afzeggen afspraak maandag
 
MO
Maud Oortwijn
 
 
 
Beantwoorden|
za 18-3, 12:23
secretariaat@schwartzadvocaten.nl
 
 
 

Geachte heer Schwartz, 

Ik heb besloten toch geen gebruik te maken van uw services. Ik zal maandag niet langs komen voor een oriënterend gesprek. 

Als betrokkene in dit BOPZ verzoek heeft de rechtbank wel de plicht mij een advocaat aan te bieden, maar ik ben niet verplicht er gebruik van te maken. Ik ga de zitting liever in zonder advocaat. 

Met vriendelijke groet,

Maud Oortwijn


Van: Schwartz <nn@schwartzadvocaten.nl>
Verzonden: maandag 20 maart 2017 13:10
Aan: maud_oortwijn@e-mail.com
Onderwerp: afzeggen afspraak

 

Geachte mevrouw Oortwijn,

Naar aanleiding van uw mail, zend ik u bij deze nog een korte reactie.

Ik zal uiteraard uw wens om uitsluitend zelf het woord te voeren respecteren en derhalve aanstaande woensdag om 09:30 uur op de Rechtbank

bij gelegenheid van de zitting slechts “fysiek”aanwezig zijn, zomede aan het formele vereiste dat er een advocaat aanwezig is voldaan zal zijn.

Mocht u nog van gedachten veranderen dan sta ik onverminderd als raadsman voor u klaar en bent u nog steeds van harte welkom bij  mij op kantoor vanmiddag

om 15:30 uur teneinde de zaak te bespreken en voor te  bereiden samen.

Indien ik niet meer van u mag vernemen dan zal ik woensdag een kwartier eerder op de rechtbank aanwezig zijn te uwer beschikking indien alsnog gewenst.

Met vriendelijke groet,

L.M.A. Schwartz

 

———————-
Re: afzeggen afspraak
ma 20-3, 23:24
NN Schwartz 
 

Nee, ik wil u daar niet bij hebben, ook niet stilletjes in een hoekje. 

Er is geen enkele reden waarom ik een advocaat in de arm zou nemen. Er bestaat geen wettelijke plicht om een advocaat aanwezig te hebben, tenzij jij meer weet als ik over deze zaak. Er is een verplichting van de rechtbank om de betrokkene te laten bijstaan door aan advocaat, tenzij betrokkene daar bezwaar tegen heeft. Ik heb mijn bezwaar geuit. Duidelijk zelfs. 

De enige uitzondering is, als ze gaan proberen mij tevens wilsonbekwaam te verklaren. Krankzinnig zou dat zijn! Dat zou de enige uitzondering zijn. Echter, in dat geval zou ikzelf de eerste moeten zijn die ze dit mededelen en wel vooraf. Ik weet dat het OM laag zinkt, maar zo laag toch niet? 

Als jou verteld is dat ze mij wilsonbekwaam willen verklaren, bent u verplicht dit te laten weten aan mij, per direct. Verder maak ik geen gebruik van uw diensten. 

Met vriendelijke groet,

Maud Oortwijn

Posted in Maatschappij | 2 Comments

De in haast geschreven PLEITNOTA van Maud. Zij maakt het tot op heden goed.

PLEITNOTA

Rechtbank Amsterdam 

Afdeling Familiezaken BOPZ

Edelachtbare Rechters

Postbus 84500

1080 BN Amsterdam

Parketnummer: C/13/624010 17-1032

Betreft: Voorlopige versie van Verweer Voorlopige Machtiging (BOPZ)

Datum: 22 maart 2017, Amsterdam

Edelachtbare heer/vrouwe,

Betrokkene is beledigd en geschokt, dat er een verzoek is gedaan tot Voorlopige Machtiging. Er zijn geen psychische of psychiatrische klachten. Er is geen patientrelatie. Er is geen onderbouwing of toelichting van het verzoek. Sinds 1994 ziet zij de “familie Oortwijn” niet meer en met zeer goede reden.

GGD

In de afgelopen maanden heeft ondergetekende bij de GGD verzoeken ingediend (bijlage PQ), om een afschrift te bemachtigen, van alle persoonsgegevens die de GGD mogelijk over ondergetekende verzameld heeft. Ondergetekende kent niemand bij de GGD en is ontstemd over de mogelijkheid dat zij gegevens verzamelen, zonder aanleiding of toestemming. Tot op heden heeft de GGD niet aan haar verzoek voldaan. Ondergetekende weet niet op basis van welke bronnen de GGD een vermeende diagnose zou hebben gesteld. Tevens is haar geen behandelplan gecommuniceerd. Ondergetekende is geen patiënt en de suggestie van Tuinebreijer dat hij behandelend arts zou zijn is gewoonweg een leugen. Ondergetekende kent hen niet!

Niet alleen druist de handelswijze van de GGD in tegen de artseneed, maar het zorgt ervoor dat ondergetekende zich niet goed kan verweren tegen deze ernstige aanval. Er is geen sprake van equality of arms. Hoe kan ondergetekende zich verweren tegen dwangverpleging, als de diagnose vaag is en het behandelplan onbekend? Hoe kan een GGD überhaupt dwangverpleging eisen, zonder behandelplan? Wat is het doel van de dwangverpleging, volgens de psychiaters Heus en Tuinebreijer? Zij kennen Oortwijn niet!

Er is geen sprake van psychische problemen. Er is geen patiëntrelatie met de GGD. Er is geen gevaar.

Achtergrond betrokkene

Dit is een verzoek tot Voorlopige Machtiging, met als doel dwangverpleging en vrijheidsberoving, van een intelligente en zelfstandige vrouw (bijlage R). In bijlage R is een CV opgenomen, evenals uitstekende scores op intelligentietesten. Betrokkene verhuurt daarnaast kamers aan jonge, hoogopgeleide expats in haar woning. Dit doet zij naar ieders tevredenheid. Haar onderzoeken naar onopgeloste moordzaken worden door een breed publiek gewaardeerd (bijlage R).

Dit is kennelijk een brein dat de GGD graag wil platspuiten? Waarom? Met welkde reden? Het OM wekt zo de schijn, dat zij dit onderzoek door derden wil stil leggen (bijlage XYZ). Waarom anders alsnog (na vele jaren!) met een BOPZ procedure ingaan op aangiftes van jaren geleden? Welk signaal wordt afgegeven naar de maatschappij? Geen aangiftes doen over bekende mensen? Geen kritiek uiten op het OM? Geen oude cold cases uit de doofpot halen?

De wet BOPZ wordt hier misbruikt voor een ander doel.

Team Dreigingsmanagement

Oortwijn is jaren geleden zonder goede reden kennelijk geregistreerd als zogenaamde “Potentieel Gewelddadige Eenling”. Tot op heden heeft het team Dreigingsmanagement geen bewijs laten zien over het waarom van de registratie. Eenmaal op die lijst, dan volgt het team Dreigingsmanagement, met als doel het leiden tot een strafrechtelijke veroordeling of neutralisatie in de GGZ. Dit kan gebeuren, ook als er geen sprake is van een geestelijke stoornis of een strafbaar feit. Het team zelf erkent dat deze aanpak onwettig is.

Politie en Justitie

Aanvankelijk ontkende het ministerie van Justitie (bijlage S) de registratie als PGE: zij raadden in 2012 aan vooral contact op te nemen met de huisarts, vanwege het vermoeden dat de Landelijke Politie ondergetekende in de gaten hield. In juli 2015 wordt toegegeven dat Oortwijn geregistreerd staat als PGE bij de Landelijke Politie. In juli 2015 geeft de politie aan dat zij geen “mogelijk gevaar” zien (bijlage S). In 2016 laat de Politie weten, dat de gegevens over Oortwijn bij het team Dreigingsmanagement sinds juni 2015 statisch zijn. Hieruit valt op te maken, dat zij zogezegd géén “mogelijk gevaar” zien. Er is ook geen historoie van geweld, hoewel de politie al jarenlang hinderlijk volgt om reacties uit te lokken.

Arkin

In oktober 2016 liet Arkin aan ondergetekende schriftelijk weten, dat zij geen reden zagen zich verder “op te dringen” (bijlage T). Deze brief werd gestuuurd door Verpleegkundige Boon en psychiater Rozendal. In de huidige Voorlopige Machtiging wordt gesuggereerd, dat Arkin nu ineens de aanvraag zou doen en bij erkenning ervan de dwangverpleging zou toepassen. Het is volstrekt onduidelijk waarom Arkin ineens 180 graden zou draaien. Vanuit Arkin is er ook geen psychiater geweest die de VM-aanvraag heeft ondertekend. Het vermoeden ontstaat, dat deze aanvraag vanuit de GGD is gepusht, waarbij zij de administratie van Arkin zo ver hebben gekregen om er aan mee te werken.

GGD en politie

De GGD probeert al enige jaren af en toe een voet tussen de deur te krijgen bij ondergetekende, hoewel er geen enkele aanleiding toe is. Het is de politie geweest die de GGD hier kennelijk toe heeft aangezet. De GGD fungeert als verlengstuk van Politie (in dit geval het team Dreigingsmanagement).

Aangiftes en ‘dreiging geweld’

Ondanks het aandringen van de politie, zijn er slechts twee aangiftes gedaan in 10 jaar tijd. Van de eerste aangifte is vast komen te staan, dat deze onwaar was (buurman i.v.m. ruzie over schutting, in bijlage E & F). De aangever heeft deze terug getrokken. Ook de aangifte van M.S. (gemeenteraadslid) in 2016 was leugenachtig. Enkele dagen voor de regiezitting besloot het OM zich terug te trekken van strafvervolging.

De aangiftes die ondergetekende zelf gedaan heeft tegen haar stalkers, zijn van jaren geleden. Deze zijn door Justitie en in een artikel 12 niet verder behandeld. Ondergetekende heeft hieruit haar conclusies getrokken en laat deze kwestie nu rusten. Zij richt zich vooral op cold cases, zodat zij anderen kan helpen met haar kennis.

Als ondergetekende geneigd zou zijn tot geweld, had zij dit jaren geleden kunnen doen. Op een steenworp afstand van de eigen woning, worden regelmatig evenementen georganiseerd: het 5-mei concert (Koningshuis), het lijsttrekkersdebat (politiek), en zelfs het gala van de postcodeloterij (George Clooney). Vanwege dergelijke events, wonen in de omgeving van Oortwijn vooral fans van het Koningshuis.

Kortom, het Openbaar Ministerie, de Politie en de Gemeente (GGD) proberen van alles om ondergetekende “uit te schakelen”, hetzij strafrechtelijk, hetzij via de GGZ. Dat heeft niet zozeer te maken met gedragingen van ondergetekende, maar alles met de aanpak van het team Dreigingsmanagement. Zij jutten allerlei mensen op om meldingen en/of aangiftes te doen. De sociale omgeving van de woonomgeving en medische professionals (incl. huisarts) worden gevraagd mee te doen. Het OM houdt bij rechtszaken informatie achter, waar ondergetekende wél recht op heeft. En zij halen advocaten over om hieraan mee te doen. Het is een rechtstaat onwaardig. Dat een broer die ondergetekende sinds 1994 niet ziet, hieraan meedoet, zegt alles over hem.

Er is geen serieuze diagnose. Het behandelplan wordt geheim gehouden. Dit is een schandaal.

Arkin 2016104

Posted in Maatschappij | 4 Comments

Nogmaals om uitstel verzocht…

  • Morgen staat de zitting gepland om 9.30h. 
  • De rechter zou zijn Van Arem (uit Zwolle). 
  • Nog steeds geen onderbouwing gezien vanuit de GGD. 
  • Slechts loze beschuldigingen en harde eisen tot dwangopname. 
  • Een onderbouwde diagnose of überhaupt een behandelplan ontbreekt. 

Dit is geen serieus verzoek van een arts. U mag het even zelf invullen, wat het wel is. 

DSCN3984Omdat we wel enig vertrouwen hebben in de rechters van dit land, heeft Maud Oortwijn verzocht om uitstel, totdat de GGD wél een kopie toestuurt van hun (leugenachtige) dossier. Mijn verzoek tot uitstel: link CCI21032017 Uitstel BOPZ 21 maart 2017.

Overigens is de fax verzonden naar een ander nummer. Dit is niet het juiste faxnummer. Het voorblad ontbreekt in deze pdf, waardoor de bijlage pagina 2-8 zijn, maar dat terzijde.

Posted in Maatschappij | 6 Comments

Wij steunen Maud Oortwijn

DSCN3984De wet BOPZ is géén procedure om gezonde mensen op een “makkelijke manier” van hun vrijheid te beroven en van hun gezondheid te beroven met dwangbehandeling. Als Justitie zich ongemakkelijk voelt door burgeronderzoeken naar hun eigen handel en wandel, jammer voor hen.

Het is de taak van het OM om te onderzoeken of er (mogelijk) misdrijven zijn gepleegd. En daar waar (als) deze bewezen zijn, vervolgen. Het is niet de taak van het OM om leugenachtige dossiers op te bouwen tegen mensen die zij als “lastig” zien, vanwege hun mening. De BOPZ is een hele vieze procedure om te misbruiken in deze. Wij steunen Maud Oortwijn. Geen twijfel hier.

Het ministerie van Justitie zou zélf eens doorgelicht moeten worden, van de bovenkamer tot de kelders onder de gebouwen. Ze laten echte misdadigers lopen en vallen gewone mensen lastig. Waarom? Omdat iemand het gevoel heeft dat iemand anders heel misschien mogelijk in de toekomst wel eens boos zou kunnen worden? Werden de mensen maar eens boos. Het zou tijd worden zeg!

Posted in AIVD, Amsterdam, Heino, Justitie, Koningshuis, Politie, Politiek | Tagged , , , , , , , , , , , , , , | 7 Comments

Wáár was de moordzolder van Koos Hertogs aan de Zuidwal?

Koos-Hertogs-seriemoordenaarKoos Hertogs is veroordeeld voor drie moorden. Er zijn mensen die zeggen, dat hij er veel meer vermoord heeft. Er zijn mensen die zeggen, dat hij “slechts” mededader was. Ik denk dat de onderste steen nog niet boven is.

  • Tialda Visser (12) werd op 11 mei 1979 als vermist opgegeven.
  • Emy den Boer (18) verdween op 3 april 1980.
  • Edith Post (11) verliet op 29 september 1980 even de klas.

Maar waar was dan die martelkamer van Koos Hertogs? En waarom is daar nog discussie over, want het moet bekend zijn. Dit zijn de 3 opties, voor zover ik kan achterhalen.

  1. Hij woonde in het hoekpand op Zuidwal 20 A (de 1e verdieping). Op de zolder van datzelfde huis, was een martelkamer gemaakt, die geheel geluiddicht was.

    Dit is het adres, wat in de boeken over hem wordt genoemd. Het zal dus wel kloppen. Twee auteurs kiezen ervoor, om een foto van het pand op hun voorpagina te zetten. Niet erg onderscheidend en stilzwijgend wordt een locatie gesuggereerd. Direct. Het rare is nog, dat de voorpagina van Van der Zee een foto is van het spiegelbeeld van het pand nummer 20 in het water, met de foto genomen vanaf een pand aan de overzijde. Deze foto is vervolgens weer 180 graden gedraaid, zodat het pand niet langer op de kop te zien is.

  2. Hij woonde op Zuidwal 100-102 (de 1e verdieping). En op de zolder van dát huis, was een martelkamer gemaakt, die geheel geluiddicht was. Dit is de locatie waar locals aanwijzen (volgens internet) dat de martelzolder geweest moet zijn. Het zou in dat geval gaan om de bovenwoning achter de twee deuren net links van het witte huis. Het gaat dan om het tweede pand in de Zuidwal vanaf de hoek met de Hoge Zand, want het hoekpand heeft de deur op de Hoge Zand.

    Dit adres is geschikter om jonge meisjes onopvallend naartoe te vervoeren, als het hoekpand op nummer 20 A. Ook derden (mededaders?) kunnen makkelijk naar binnen in het pand 100-102, omdat er een achter is, waar verschillende panden op uitkomen (het huis is niet op de hoek, maar vlakbij de hoek). In theorie kan iedereen via de garage op Hoge Zand 108, onopvallend binnen komen bij de Zuidwal 100-102. Ook de benedenwoning van Zuidwal 103/104 (1e pand van links, hoekpand niet meegerekend) heeft geen binnenplaats, maar twee deuren die uitkomen op de binnenplaats van nummer 100 (2e pand vanaf links, hoekpand niet meegerekend).

  3. Beide adressen zijn relevant. Hij woonde op Zuidwal 20 A en even verderop, op de zolder van het pand op nummer 100-102, was een martelkamer gemaakt. Maar hoe komt een zogenaamde kruimelcrimineel als Koos Hertogs aan twee panden niet ver van elkaar? Bovendien valt dat juist op, als je twee panden in gebruik hebt. Dan gaat iedereen vragen stellen over waarom je toch bij twee woningen naar binnen loopt.

Ik zie optie 3 als minst geloofwaardig. De buurt ziet dan namelijk, dat iemand twee panden heeft. Zoiets valt op. Optie 1? Het lijkt me niet makkelijk, om meerdere malen een meisje in dat huis te loodsen op nummer 20 A. Ik zie dat niet gebeuren in een hoekpand zonder achterom. Er lopen daar continue 24h/dag mensen af en aan. Vanaf de straat is er zicht op. Maar ik ben dan ook geen doorgewinterde louche Hagenees, misschien kan het toch. Het pand op nummer 101/102 biedt wel allerlei sluipwegen via omringende woningen (binnenplaats achter en tussendeuren naar het pand ernaast op nummer 103/104). Bovendien is de voordeur al half verscholen achter een kademuur.

Beste Hagenezen. Wie weet of Koos Hertogs een vaste parkeerplaats had in die buurt? 

Posted in Maatschappij | Tagged , , , , , , , , | 16 Comments

Een BOPZ is belachelijk. Waarom kiest het OM voor een BOPZ-procedure?

  • Het OM wil mij “pakken” vanwege uitspraken die ik gedaan heb over bepaalde gezagsdragers in 2011/2012. Echter, er heeft niemand aangifte gedaan in 2011/2012. En het is al jaren geleden. Ze kozen voor een andere aanpak.
  • Het team Dreigingsmanagement is in ieder geval sinds 2012 ingeschakeld, hoewel dit aanvankelijk werd ontkend vanuit Den Haag. Dit team van de Landelijke Politie laat je van allerlei kanten aanvallen, van politie tot artsen tot de sociale omgeving. Ik heb in al die jaren niet daarop gehapt (wat ze wel verwachtten) en zij konden dus geen case tegen me maken.
  • In 2016 probeerde het OM het uiteindelijk met een strafrechtelijk vervolgen van mij op basis van een valse aangifte. Om te kunnen winnen, besloten ze (illegaal) informatie over het strafdossier achter te houden voor mij, zodat ik me niet goed zou kunnen verdedigen. Die aanpak van het OM mislukte en ik stelde een uitgebreid verweer op. Enkele dagen voor de regiezitting trok het OM de aanklacht in.
  • Nu probeert het OM het nog maar eens via de BOPZ, want ze laten niet los. Die lieden van het Openbaar Ministerie deinzen nergens voor terug.

Waarom de BOPZ? Het is natuurlijk belachelijk, want ik ben geen GGZ-patiënt.

  1. Een BOPZ-procedure zitting duurt slechts een half uur. In een BOPZ-procedure is er weinig ruimte voor onderbouwing van de machtiging en het verweer, hoewel de ingreep in iemands leven één van de zwaarste denkbaar is: vrijheidsberoving en gedwongen deelname aan dwangverpleging, welke bovendien veelal een experimenteel karakter heeft.
  2. Waarom de procedure zo kort is, terwijl de gevolgen zo groot? Rechters vertrouwen op het oordeel van artsen. De grote aanname is dat de beroepsgroep een hoge moraal heeft. Een aanname. Daar kan misbruik van worden gemaakt. Het is aan de rechter om er doorheen te prikken, in een half uur tijd.
  3. Als betrokkene moet je je dus verdedigen in zeer beperkte tijd, waarbij er een GGZ-eis tegen je ligt, die verregaand is. Gelukkig ligt de bewijslast nog steeds bij het OM en de arts. De vraag is dus hoe serieus de rechter een mening van een psychiater neemt, ook als deze zo leugenachtig is. Dat is de vraag. Want er is voor mij amper tijd om alle onderdelen van die zogenaamde mening onderuit te halen. Sterker nog, ze proberen een advocaat tussen mij en de rechter te zetten. Dan blijft er helemaal weinig tijd over.

Het Openbaar Ministerie zet hier een gerechtelijke procedure in, daar waar deze niet hoort te worden toegepast. Hoe diep gaan ze zinken? Dit is bijna de bodem. De psychiaters die de leugenachtige verzoeken tot machtiging indienen, zullen hiervoor beoordeeld moeten worden. Dan hoor je nooit meer je beroep te mogen uitoefenen.

Wat is hier gaande? In 2011 voelde iemand zich mogelijk beledigd door mij. Diegenen hebben daarvan geen aangifte gedaan, hoewel zij maatschappelijk gezien niet te zwak daarvoor stonden. Voor een dergelijk delict ben je dan dus te laat. Erken dat nu gewoon en stop met deze leugenachtige procedures!

ps. Ik heb een mooie woning met tuin aan de Nieuwe Prinsengracht in Amsterdam. Wie zou deze opeisen, mocht het leugenachtige misdadige traject doorgang vinden? Het is één van de mooiste plekjes van Amsterdam.   

Posted in Maatschappij | 2 Comments

Er staat een zitting gepland. 22 maart.

De rechtbank Amsterdam heeft gereageerd op mijn vorige verzoek.

  1. De zitting is ruim een week uitgesteld, zodat ik mijn verweer kan voorbereiden.
  2. Daarnaast is de zitting niet langer in mijn eigen woning (dat hadden de psychiaters en het OM als verrassingsaanval gepland).
  3. De rechtbank stuurt mij de correspondentie direct, zodat een eventuele advocaat niet meer informatie heeft als ikzelf. Zo hoort dat ook. Wel bedankt!

Dat geeft de burger moed. Lees gerust onderstaande brief.

Daar staan nog wel wat details in, die je als occult teken kan zien, maar het kan ook gewoon wél toevallig zijn. Ik vertrouw nog wel op onze rechtbanken.

Mijn verweer zal ik u doen toekomen.

CCI12032017

Posted in Maatschappij | 12 Comments

Eddy Moonen. En de politie zei “Bingo”.

dsci3460Het is onduidelijk hoe de laatste dage800px-jheronimus_bosch_-_the_pedlar_-_google_art_projectn van Eddy Moonen eruit hebben gezien. Eddy was werkloos, maar wel actief bij de scouting en als zwemleraar. Verder fotografeerde Eddy veel, vooral als er ergens wat te doen was.

  • Op vrijdag 23 november 1990 zou hij overdag bij de scouting moeten zijn, maar kwam hij -zeer tegen de gewoonte- niet opdagen zonder zich te hebben afgemeld. Dat viel mensen op, omdat hij juist degene was die de informatiebijeenkomst voor de scouting had georganiseerd die dag. En dan was hij er niet. Deze scoutingclub was gevestigd aan de Valkenboslaan 10 (bij Laan van Meerdervoort) in Den Haag.
  • Op zaterdag 24 november 1990 zou Eddy Moonen in de ochtend zwemles geven. Hij zwemt zelf zijn hele leven al. Zeer tegen zijn gewoonte, was hij er niet, zonder zich af te melden. Het zwembad besloot de politie te bellen. Ik vind dat behoorlijk pro-actief (iemand kan ziek zijn) en dit soort instanties hebben vaak wel een contacttelefoonnummer van familieleden/bekenden van hun personeel. Het is bij de familie onbekend welk zwembad het betrof.
  • Op zaterdag 24 november belt de politie de zus van Eddy Moonen. De zus had korte tijd daarvoor nog op de zolderverdieping van het huis aan de Atjehstraat 52 had gewoond. Ze had een sleutel. Samen met twee politiemannen en haar 5-jarige dochtertje gaat Geesje Moonen kijken bij de Atjehstraat 52, om te zien wat er aan de hand is. Eddy is officieel nog geen dagdeel vermist, want de politie heeft alleen iets vernomen van de zwemles die ochtend en weet dan nog niet dat hij ook niet op de scouting was geweest de dag ervoor. Ze zijn dus snel zéér pro-actief, hoewel Eddy een volwassen man is die gewoon op zichzelf leeft. Overigens bleek dat de politiemannen al wisten wie Eddy Moonen was (vermoedelijk omdat hij als Hagenaar vaak naar evenementen gaat, zoals open dagen van politie en brandweer etc.).
  • Als de zus met de twee politiemannen de twee trappen oploopt, blijft zij staan op de tweede trap. Ze heeft er een raar gevoel en wil niet binnenlopen zelf. De politiemannen lopen binnen en ze hoort één van hen zeggen:  “Bingo”. De politiemannen lopen samen de woonkamer in en lopen niet door naar de slaapkamer. Op de één of andere manier beseft Geesje dan dat Eddy vermoord moet zijn. Eén van de twee politiemannen neemt haar dan weer mee naar beneden naar de auto, waar haar dochtertje nog wacht. Ze hebben haar wel gezegd dat Eddy dood is, maar meer niet.
  • Er wordt slechts kort politie-onderzoek gedaan. Er is ook amper media-aandacht voor de moord. De kans op een oplossing is hierdoor klein geworden.

Als u meer weet over wat Eddy Moonen heeft gedaan in de laatste twee weken, laat het ons weten. Alle informatie is welkom.

Als u meer weet over wat er rond 21-23 november gebeurde rond de woning van Eddy Moonen aan de Atjehstraat, laat het ons weten. Ook kleine details over verhuizingen of onderhoud aan woningen of drukte op straat kan van belang zijn.


 

In diezelfde periode zijn relatief veel moorden gepleegd in Den Haag, waaronder meerdere moorden op homo’s en meerdere moorden op bejaarden. Dit is opvallend, omdat er in de meeste gevallen geen duidelijkheid komt over een motief.

  • Op 22 september 1988 wordt de sigarenboer Johannes (Joop) Schrijvers (72) in zijn sigarenwinkel aan de Kamperfoeliestraat-Mient dood gestoken. Juist deze sigarenboer had de gewoonte om zijn winkeldeur overdag op slot te doen en alleen open te doen, nadat er aangebeld werd en hij de bezoeker voor de deur had zien staan. Het is aan de Kamperfoeliestraat, aan de Mient, om de hoek bij de Valkenboslaan (scouting). Schrijvers was weduwnaar en woonde alleen achter de winkel. Schrijvers is gevonden liggend op de bank in de woonkamer, achter de winkel, met diverse steekwonden. Het mes is nooit gevonden. Uit de berichtgeving is niet op te maken, of Schrijvers gestoken is terwijl hij op de bank lag of dat hij in de winkel gestoken is (door mogelijk een klant). 
  • Op zondag 20/11/1988 wordt mevrouw A. Koopmans (63) met drie messteken vermoord. Maandagochtend 21/11 wordt ze gevonden door de thuishulp. Hieronder een bericht uit de Telegraaf van 22/11/1988. Mevrouw woonde aan de Mankesstraat, vlakbij het Haagse Bos en vlakbij de Wassenaarsestraat (de twee locaties waar een homomoord heeft plaatsgevonden enkele jaren later).  
  • Op 30 januari 1989 wordt in Den Haag bij een koffiehuis aan de Hoefkade een man (26) dood geschoten door ene A.G. (21). De Hoefkade kruist met de Wouwermanstraat (Adriane Dekker), maar het is een lange straat en het is onbekend waar het gebeurde.  
  • Op 7 augustus 1989 wordt aan de Oranjelaan (bij Hoefkade en Irma la Douce) per ongeluk een man dood geschoten op een verjaardagsfeest. Het pistool ging af. 
  • Op 11/11/1989 vindt er een roofmoord plaats aan de Glasblazerslaan te Den Haag (om de hoek van de Zuidwal, waar Koos H. woonde op 20 A of Zuidwal 101/102, afhankelijk van de bron). De heer C. Hanemaaijer (88) stikt op 11/11/1989 door de sok waarmee zijn mond gesnoerd is door de aanvallers. Het doet denken aan de roofmoord op een 82-jarige vrouw aan de Rotterdamse Boezemlaan in juni 1995. Een ander bejaard slachtoffer overleeft de aanval aan de Glasblazerslaan. 
  • In 2005 vindt er wéér een moord plaats in precies deze buurt, weer op bizarre wijze. In de woning aan de Zuidwal 103 of 104 (hoek met Hoge Zand) wordt mevrouw Marleen de Smet (54) op 3 juli 2005 vermoord. Haar keel is bijna geheel doorgesneden, nadat ze al was gewurgd. Hierna is ze onder een laken op bed gelegd. Vervolgens werd haar huis in brand gestoken. Dit zijn veel vreemde moorden in hetzelfde huizenblok. Afhankelijk van de bron voor de locatie van de woning van Koos H (nummer 20 A of nummer 101 of 102), woonde mevrouw De Smet pal naast of even verderop van Koos H. aan de Zuidwal. 
  • Op 14 november 1989 vermoordt een vrouw haar man met wie ze in scheiding ligt. Het is aan de Hildo Croplaan. De man zou haar hebben aangevallen.  
  • Maart 1990 wordt Eric Boes (23) dood geschoten (met 6 kogelschoten) in Den Haag door zijn beste vriend, vanwege een affaire met zijn vrouw. 
  • Op 3 maart 1990 wordt H. van Narsen (48) dood gestoken gevonden omstreeks 8.15h n de ochtend op de Hoefkade in Den Haag. Hij lag voor de deur van een eettentje.
  • Op 25 maart 1990 spoelt op het strand van Scheveningen het lichaam aan van een onbekende vrouw. 
  • Op 11 april 1990 wordt Mohammed el Boudyadi geliquideerd in een woning aan de Rubenstraat. 
  • Op 21 mei 1990 wordt J.C. de Niet met messteken omgebracht in het Haagse Bos, bijna voor de deur van Huis ten Bosch. Er werd iemand opgepakt, die ontkende.  
  • In de nacht van 11 op 12 juni 1990 steekt een man (31) een andere man (25) dood aan de Loosduinseweg. Dat is niet ver van de Regentesselaan. 
  • Op 24 juni 1990 steken twee broers tijdens een burenruzie een man dood in een woning aan de Vosmaerstraat in Den Haag. Dat is vlakbij station Moerwijk (Spoorwijk). 
  • Op 29 augustus 1990 wordt Raif Kaya dood geschoten door ex van zijn vriendin in koffiehuis Ozlem aan de Beeklaan. Het is niet ver van de scouting van Eddy. 
  • Op 7 september 1990 vermoordt een man (30) zijn ex-vrouw Oemraw (27) in haar woning met messteken. Mevrouw was trambestuurster en woonde aan de Hazelaarstraat. Dat is een steenworp afstand van de Kamperfoeliestraat (sigarenboer) en niet ver van de Valkenboslaan (scouting Eddy Moonen).  
  • Op 8 oktober 1990 wordt de Israëlische mevrouw Sharon in de avond (rond 21.30h) vermoord aan de Regentesselaan in Den Haag.  
  • Op vermoedelijk 22 november 1990 wordt Eddy Moonen vermoord in zijn woning aan de Atjehstraat 52, niet heel ver van de Wassenaarseweg. 
  • Op 7 december 1990 gooien twee mannen (één ervan was jarig) een derde in het water langs het Groenewegje (ook bij de Zuidwal), waarop deze (25) verdrinkt. 
  • Op 11/12/1990 wordt de bejaarde Adriana Dekker (76) vermoord in haar woning aan de Wouwermanstraat in Den Haag. Dat is niet ver van station Holland Spoor.

Broer Koos Hertogs in huis Zuidwal van Koos

Natuurlijk zijn niet al deze moorden gerelateerd. Maar het is wel opvallend dat er meerdere homo’s en meerdere bejaarden in korte tijd vermoord worden zonder schijnbaar motief. Ook is het opvallend, dat veel moorden plaatsvinden rondom de Wassenaarseweg en de Zuidwal.   

Rechts een krantenbericht over de Zuidwal. De broer van Koos Hertogs paste in een huis op de spullen van Koos Hertogs. Wéér een raar verhaal, want de oorzaak van de brand bleef onbekend en de verbrande man werd geïdentificeerd als de broer van Koos, maar is vervolgens overleden. Datum van het krantenbericht? 22-11-1984. Ik heb vragen.

 

Posted in Maatschappij | 8 Comments

Eindelijk een brief van de Rechtbank, ze willen een zaak tegen me voeren…

  • De eerste brief van de Rechtbank Amsterdam. Er is dus officieel een zaak.
  • De rechtbank verzet op mijn verzoek de (stiekem) geplande zitting bij mij thuis.
  • Het is onduidelijk wanneer er dan wel een zitting gaat zijn en waarover precies.
  • Ze doen verder alsof, Oortwijn geen recht heeft op eigen correspondentie van de rechtbank over een zaak tegen haar. Dat kan natuurlijk niet!
  • Uiteindelijk moet een verdachte (betrokkene heet het in deze zaak) zelf natuurlijk als eerste op de hoogte gesteld worden. Dat snapt een kind.

De blinddoek van het logo zou toch moeten refereren aan de rechtbank, die niet mag discrimineren. De blinddoek is niet voor de partij die beoordeeld gaat worden. Juist niet! De verdachte of ieder andere partij (betrokkene) die beoordeeld gaat worden, moet ten alle tijde dezelfde informatie hebben als de rechter vanuit het OM krijgt. Ook kan het niet zo zijn, dat een advocaat meer informatie krijgt als de partij die deze moet bijstaan. Dat laatste zou de vertrouwensrelatie immers ondermijnen.

CCI10032017 Brief rechtbank verzetten

Posted in Free Maud, GGZ, Justitie, Maud Oortwijn | Tagged , , , , , | 1 Comment

Update: Uitstel zitting

Naar aanleiding van mijn schrijven aan de Amsterdamse rechtbank eerder deze week, heeft de rechter besloten om mee te gaan in mijn verzoek.

  • De zitting zal niet plaatsvinden in mijn woning, maar op de rechtbank.
  • Er zal een nieuwe zitting worden ingepland.
  • Vanaf nu zal ik vóór de zitting gewoon een uitnodiging ontvangen.

Hartelijk dank daarvoor. Het geeft de burger moed.

Posted in Amsterdam, GGZ, Maatschappij | Tagged , , , , , | 1 Comment